Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Jerzego Kawalca z 2 grudnia 2002 r. zakwestionowano zgodność art. 332 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący wskazał, iż na podstawie zakwestionowanych przepisów Urząd Skarbowy w Lublińcu decyzją z 29 maja 2002 r. (Nr US-II-PP-4406/1/2002/VAT/JP) orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącego. Decyzja organu pierwszej instancji została utrzymana w mocy przez Izbę Skarbową w Katowicach decyzją z 4 września 2002 r. (Nr PPC 3/4408-89/02).
Jak wynika z akt sprawy, skarżący 7 października 2002 r. złożył w Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę od decyzji Izby Skarbowej w Katowicach, która nie została jeszcze rozpoznana.
Z uwagi na to, iż orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego może mieć wpływ na ustalenie podstaw wystąpienia ze skargą konstytucyjną, w szczególności na ostateczny charakter rozstrzygnięcia decyzji Izby Skarbowej w Katowicach w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, należało na podstawie art. 20 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) oraz art. 177 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego zawiesić postępowanie do czasu zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.