Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 31 sierpnia 2022 r. (data nadania) P.J. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
Skarżący jest ojcem małoletniego A.J. Nie poddał on syna szczepieniom ochronnym w terminach wynikających z komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych. W związku z tym Wojewoda […], postanowieniem z 16 maja 2016 r. (znak: […]) – zgodnie z tytułem wykonawczym z 12 lutego 2016 r. (nr […]), wystawionym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. – nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia. Wezwał skarżącego do jej uiszczenia, a także do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym. Dodatkowo obciążył skarżącego opłatą za czynności egzekucyjne. Skarżący odwołał się od powyższego rozstrzygnięcia do Ministra Zdrowia, który postanowieniem z 31 lipca 2018 r. (nr […]) utrzymał je w mocy.
Skarga złożona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. została oddalona wyrokiem z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […]). Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 maja 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną.
Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 21 października 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 4 listopada 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych przez pełnomocnika za zgodność z oryginałem orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji i innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami).
Skarżący pismem z 14 listopada 2022 r. (data nadania) doręczył tylko część wskazanych w zarządzeniu dokumentów.
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 11 stycznia 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 17 stycznia 2023 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisu lub poświadczonej przez pełnomocnika za zgodność z oryginałem kopii tytułu wykonawczego z 12 lutego 2016 r. (nr […]) wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. (wraz z czterema kopiami);
postanowienia Wojewody K. z 16 maja 2016 r. (znak: […]); postanowienia Ministra Zdrowia z 31 lipca 2018 r. (znak: […]) oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […]). Skarżący został także zobowiązany do przesłania pisma procesowego z 14 listopada 2022 r. podpisanego przez umocowanego w sprawie pełnomocnika.
Pismem z 24 stycznia 2023 r. (data nadania) skarżący doręczył tylko część dokumentów wskazanych w zarządzeniu sędziego TK.
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).
Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.
Zarządzeniem z 11 stycznia 2023 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, które nie zostały usunięte w wykonaniu zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 21 października 2022 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w przypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 11 stycznia 2023 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 17 stycznia 2023 r. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżący ponownie nie wykonał zarządzenia w całości, albowiem usunął jedynie część braków formalnych (nie doręczył odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wyroku WSA w W. z 21 marca 2019 r., sygn. akt […]). Powyższe pozwala więc stwierdzić, że skarżący świadomie naraził się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK.
Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 16
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.