Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 października 2024 r. (data nadania) N.S. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego.
Postanowieniem Sądu Okręgowego w W. z 4 lipca 2024 r. (sygn. akt […]) wobec skarżącego został przedłużony środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 2 miesięcy. Wskazane postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w W. z 2 sierpnia 2024 r. (sygn. akt […]). Niniejsze postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 12 sierpnia 2024 r. i wskazane przez skarżącego jako ostateczne, w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
W skardze zawarto również wniosek,,o udzielenie zabezpieczenia poprzez zawieszenie, na czas trwania postępowania przed Trybunałem, stosowania zaskarżonych przepisów wobec skarżącego oraz współpodejrzanej – żony skarżącego M.S., w sprawie o czyn z art. 189a § 1 Kodeksu karnego (…) i inne, prowadzonej obecnie przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w J. pod sygn. akt […]”.
Prezes Trybunału Konstytucyjnego, zarządzeniem z 14 listopada 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 21 listopada 2024 r.), wezwał skarżącego do: 1) doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, w szczególności postanowienia Sądu Okręgowego w W. z 4 lipca 2024 r. (sygn. akt […]); 2) udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu wskazanego w skardze ostatecznego orzeczenia.
Skarżący odniósł się do powyższego zarządzenia w piśmie z 22 listopada 2024 r. (data nadania).
Trybunał Konstytucyjny 21 lutego 2025 r. wydał postanowienie o odrzuceniu wniosku o wydanie postanowienia tymczasowego, które zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 3 marca 2025 r. 7
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego, zarządzeniem z 21 lutego 2025 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 3 marca 2025 r.), wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: dokładne przedstawienie stanu faktycznego i wyjaśnienie, jaki charakter dla złożonej skargi ma dołączona do niej kopia postanowienia Sądu Okręgowego w W. XVIII Wydział Karny z 4 września 2024 r. (sygn. akt […]).
Do powyższego zarządzenia skarżący odniósł się pismem z 10 marca 2025 r. (data nadania).
Skarżący wnosi o uznanie, że niezgodne ze wskazanymi przepisami Konstytucji jest rutynowe działanie w stosowaniu tymczasowego aresztowania. Podnosi, że regulacja ta nie spełnia standardu określenia jasnych i precyzyjnych zasad pozbawienia wolności jednocześnie naruszając zasadę demokratycznego państwa prawa, w szczególności wywodzoną z niej zasadę poprawnej legislacji.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje.
1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania.
Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona wymagania przewidziane w ustawie oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.
- 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do merytorycznej oceny, albowiem:
- a) została sporządzona przez pełnomocnika – adwokata, który przedłożył stosowne pełnomocnictwo, (art. 44 ust. 1 in fine u.o.t.p.TK), 14
- b) skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ od postanowienia Sądu Apelacyjnego w W. z 2 sierpnia 2024 r. (sygn. akt […]) nie przysługuje żaden zwykły środek zaskarżenia, (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK), 15
- c) dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, gdyż postanowienie Sądu Apelacyjnego zostało doręczone 12 sierpnia 2024 r., zaś skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału 4 października 2024 r. (data nadania), 16
- d) określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), 17
- e) wskazano, które konstytucyjne wolności i prawa oraz w jaki sposób, zdaniem skarżącego, zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK); przedstawiono także uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).
Trybunał stwierdza, że analizowana skarga nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, a postawione w niej zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.
3. Mając powyższe na względzie, a także w związku z tym, że ocena sformułowanych w skardze zarzutów wykracza poza zakres wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowił nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.