Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 września 2022 r. (data nadania) L.S. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
2. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 marca 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 22 listopada 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2017 r. (nr […]) w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne.
3. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 21 października 2022 r. wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, w tym postanowień (wraz z czterema kopiami): a) Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2017 r. (znak […]), b) Wojewody […] z 1 sierpnia 2017 r. (znak […]). W piśmie z 14 listopada 2022 r. pełnomocnik skarżącej ustosunkował się do powyższego wezwania.
4. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 10 stycznia 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 17 stycznia 2023 r.; dalej: zarządzenie) wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) tytułu wykonawczego wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z 14 marca 2017 r. (TW […]), b) postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z 14 czerwca 2017 r. w sprawie oddalenia zarzutów, c) postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z 28 lipca 2017 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia wskazanego w punkcie b zarządzenia, d) postanowienia Wojewody […] z 1 sierpnia 2017 r. ([…]) w przedmiocie oddalenia zarzutów, e) postanowienia Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2017 r. ([…]).
5. W piśmie z 24 stycznia 2023 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej wykonał zarządzenie jedynie w części, doręczając tytuł wykonawczy wystawiony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z 14 marca 2017 r. ([…]) bez wymaganej liczby kopii, postanowienie Wojewody […] z 1 sierpnia 2017 r. ([…]) w przedmiocie oddalenia zarzutów (bez wymaganej liczby kopii), postanowienie Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2017 r. ([…]).
Następnie w piśmie z 25 stycznia 2023 r. (data nadania) wniósł o „przywrócenie terminu do wniesienia skargi”, uzasadniając przekroczenie wyznaczonego w zarządzeniu terminu koniecznością uzyskania akt sprawy skarżącej z archiwum. Do wniosku załączył postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z 14 czerwca 2017 r. w sprawie oddalenia zarzutów oraz postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z 28 lipca 2017 r.
Postanowieniem z 27 czerwca 2023 r. (sygn. Ts 196/22) sędzia Trybunału Konstytucyjnego oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej 8
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zaskarżone przepisy naruszają również jej zdaniem art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).
Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga konstytucyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Z kolei w myśl art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, jeżeli braki, o których mowa w ust. 3, nie zostały usunięte w terminie.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 10 stycznia 2023 r. (dalej: zarządzenie) skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia pod rygorem odmowy nadania skardze dalszego biegu. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 17 stycznia 2023 r., a pismo procesowe, w którym wykonano część zarządzenia, zostało nadane 24 stycznia 2023 r., natomiast wraz z pismem z 25 stycznia 2023 r. (data nadania) nazwanym „wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi” doręczono postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z 14 czerwca 2017 r. w sprawie oddalenia zarzutów oraz postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z 28 lipca 2017 r.
Postanowieniem z 27 czerwca 2023 r. (sygn. Ts 196/22) sędzia Trybunału Konstytucyjnego oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej.
W związku z powyższym, w ocenie Trybunału Konstytucyjnego, braki formalne nie zostały przez skarżącą usunięte w ustawowo przewidzianym siedmiodniowym terminie. Okoliczność ta stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu (art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK).
Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 17
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.