Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 września 2022 r. (data nadania) K.K. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 maja 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 14 maja 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 3 sierpnia 2018 r. (nr […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody z 22 maja 2015 r. (znak: […]) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania szczepieniom ochronnym, zgodnie z tytułem wykonawczym z 27 kwietnia 2015 r. wydanym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. (nr […]).
Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 18 listopada 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 28 listopada 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (oprócz wyroków: NSA z 26 maja 2022 r., sygn. akt […] i WSA w W. z 14 maja 2019 r., sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami.
Pismem z 5 grudnia 2022 r. (data nadania) skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania.
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2023 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) postanowienia Ministra Zdrowia z 3 sierpnia 2018 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny, b) tytułu wykonawczego z 27 kwietnia 2015 r. wydanego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. (nr […]).
Pismem z 27 lutego 2023 r. (data nadania) skarżący wystąpił z wnioskiem o przedłużenie o 3 dni terminu wykonania powyższego zarządzenia, który Trybunał Konstytucyjny odrzucił jako niedopuszczalny.
Pismem z 8 marca 2023 r. (data nadania) skarżący przesłał dokumenty wskazane w wezwaniu z 14 lutego 2023 r. 8
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).
Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.
Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 14 lutego 2023 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2023 r. W ustawowym terminie skarżący nie usunął braku formalnego wskazanego w zarządzeniu.
Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania skardze dalszego biegu.
Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 16
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.