Postanowienie z dnia 20 maja 2026 r. sygn. akt Ts 231/24
Komparycja
Tenor
postanawia
Uzasadnienie
- część historyczna
- uzasadnienie prawne
Metryka orzeczenia
Rodzaj orzeczenia
Postanowienie o nadaniu biegu
Data 20 maja 2026
Miejsce publikacji
OTK ZU B/2026, poz. 187
Skład
Sędzia Funkcja
Rafał Wojciechowski 187/B/2026
POSTANOWIENIE
z dnia 20 maja 2026 r.
Sygn. akt Ts 231/24
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Rafał Wojciechowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej […] sp. z o.o. z siedzibą w R. o zbadanie zgodności:
art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a oraz art. 86 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106) w zakresie, w jakim „umożliwia zakwestionowanie prawa do odliczenia podatku należnego w sytuacji uznania, że transakcja była częścią schematu podatkowego[,] tj. karuzeli”, z art. 7, art. 22, art. 45 ust. 1, art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 217 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanawia:
nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
Uzasadnienie
1
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 29 listopada 2024 r. (data nadania) […] sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
2
Decyzją z 16 maja 2017 r. (nr […];[…]) Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. (dalej: Naczelnik ŚUCS) określił skarżącej kwotę różnicy podatku naliczonego nad należnym do rozliczenia w następnych okresach rozliczeniowych za miesiące od stycznia do kwietnia 2013 r. oraz określił kwotę podatku do zapłaty za styczeń i luty 2013 r.
3
Na skutek wniesionego przez skarżącą odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej: Dyrektor IAS) decyzją z 28 marca 2019 r. (nr […]) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
4
Od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca wniosła skargę, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. (dalej: WSA w G.) oddalił wyrokiem z 5 marca 2020 r. (sygn. akt […]).
5
Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) wyrokiem z 25 czerwca 2024 r. (sygn. akt […]) w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną, zaś w punkcie drugim orzekł o kosztach postępowania.
6
Powyższe orzeczenie – doręczone pełnomocnikowi skarżącej 30 sierpnia 2024 r. – wskazane zostało jako ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
7
Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2024 r. (doręczonym 30 grudnia 2024 r.) skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, w szczególności: a) decyzji:
Naczelnika ŚUCS z 16 maja 2017 r. (znak: […]), Dyrektora IAS z 28 marca 2019 r. (nr […]), b) wyroków: WSA w G. z 5 marca 2020 r. (sygn. akt […]), NSA z 25 czerwca 2024 r. (sygn. akt […]); 2) udokumentowanie daty doręczenia skarżącej ostatecznego orzeczenia;
3) poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia.
8
W terminie określonym w zarządzeniu skarżąca usunęła wskazane w nim braki.
9
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 19 marca 2025 r. (doręczonym 24 marca 2025 r.) skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) podanie adresu publikacyjnego ustawy, która zawiera przepisy zaskarżone w petitum skargi; 2) wyjaśnienie, w jaki sposób zaskarżone przepisy naruszają konstytucyjne wolności lub prawa skarżącej wraz z uzasadnieniem zarzutu niekonstytucyjności kwestionowanych przepisów, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.
10
W terminie określonym w zarządzeniu skarżąca ustosunkowała się do powyższego wezwania.
11
Skarżąca wnosi o uznanie, że niezgodne ze wskazanymi przepisami Konstytucji jest odebranie jej możliwości odliczenia podatku naliczonego. Wskazuje, że taka regulacja godzi w zasadę praworządności, pozbawiając ją możliwości odliczenia podatku pomimo działania w dobrej wierze i dochowania należytej staranności. Podkreśla, że narusza to zasadę swobody działalności gospodarczej ingerując w swobodę dysponowania środkami finansowymi oraz w prawo własności, pozbawiając skarżącą części majątku przy jednoczesnym naruszeniu zasady nakładania podatków i określenia podmiotów i przedmiotów opodatkowania. Nadto podnosi, że taka regulacja narusza jej prawo do sądu ograniczając możliwość skutecznej obrony swoich praw. W konkluzji wskazuje na naruszenie zasady zaufania obywateli do państwa i prawa oraz wywodzonych z niej zasad proporcjonalności i sprawiedliwości społecznej.
12
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
13 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom.
14 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do merytorycznego rozpoznania, ponieważ:
15 a) została sporządzona przez pełnomocnika, który przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej (art. 53 ust.
2 pkt 3 u.o.t.p.TK), 16 b) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 czerwca 2024 r. (sygn. akt […]), wskazanego jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, nie przysługuje zwyczajny środek zaskarżenia, a skarżąca poinformowała, że nie wniosła od niego także nadzwyczajnego środka zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK), 17 c) dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK (ostateczne orzeczenie doręczono pełnomocnikowi skarżącej 30 sierpnia 2024 r., zaś skargę konstytucyjną wniesiono 29 listopada 2024 r.), 18 d) określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), 19 e) wskazano, które konstytucyjne wolności i prawa oraz w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone (art. 53 ust.
1 pkt 2 u.o.t.p.TK), 20 f) przedstawiono uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).
21 3. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, ani oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.
22
Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK, postanowił nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Twoja sesja wygasła!
Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej