Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 października 2022 r. (data nadania) M.M. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 kwietnia 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 4 października 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 24 listopada 2017 r. (nr […]) w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody z 9 maja 2017 r. (znak: […]).
Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 1 grudnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 6 grudnia 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi, a także reprezentowania skarżącego w sprawie w związku z którą została złożona skarga konstytucyjna oraz odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji i innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (z wyjątkiem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt […]).
Skarżący, 13 grudnia 2022 r. (data nadania), doręczył tylko część dokumentów, o których mowa w zarządzeniu Prezesa Trybunału.
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 28 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 7 marca 2023 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii (wraz z czterema kopiami): tytułu wykonawczego z 15 czerwca 2016 r. (nr 25/2016) wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. oraz postanowień:
Wojewody z 9 maja 2017 r. (znak: […]) oraz Ministra Zdrowia z 24 listopada 2017 r. (nr […]).
W piśmie procesowym z 14 marca 2023 r. (data nadania) skarżący sformułował wniosek o przedłużenie terminu usunięcia powyższych braków do 21 marca 2023 r. 7
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).
Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.
Zarządzeniem z 28 lutego 2023 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi. W treści zarządzenia zawarto pouczenie, że w przypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 28 lutego 2022 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 7 marca 2023 r. W ustawowym terminie skarżący nie usunął braków wskazanych w zarządzeniu. Złożył natomiast wniosek o przedłużenie terminu ich usunięcia. Ze względu na ustawowy charakter tego terminu (art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK) wniosek skarżącego został odrzucony jako niedopuszczalny.
Trybunał zwraca uwagę, że jeśli z przyczyn obiektywnych skarżący nie jest w stanie w terminie usunąć braków formalnych skargi konstytucyjnej, to zgodnie z art. 36 u.o.t.p.TK w związku z art. 168 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.; dalej: k.p.c.) może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu podjęcia tej czynności. Warunkami uwzględnienia wniosku – zgodnie z art. 168 i art. 169 k.p.c. – są: wniesienie wniosku w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednoczesne z wniesieniem wniosku dopełnienie czynności, dla której określony był termin; uprawdopodobnienie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy wnioskodawcy.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie doręczył dokumentów, o których mowa w zarządzeniu z 28 lutego 2023 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Okoliczności te są – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 18
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.