Postanowienie o odmowie TK z 18 maja 2022 r., Ts 243/21

Wydany

18 maja 2022 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 243/21 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 18 maja 2022

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2023, poz. 203

Skład

Sędzia Funkcja

Rafał Wojciechowski 203/B/2023

Postanowienie

z dnia 18 maja 2022 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Rafał Wojciechowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Stowarzyszenia […] w sprawie zgodności:

1. art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1854) w zakresie, w jakim „różnicuje kredytobiorców przeciwko którym postępowania w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu zostało wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie [kwestionowanej] ustawy (…) i które podlega umorzeniu, w stosunku do kredytobiorców (vide z art. 11 ust. 2 ustawy), co do których, jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wydano postanowienie w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, dalsze postępowanie w sprawie o nadanie o nadanie klauzuli wykonalności toczy się według przepisów dotychczasowych (…)”, z art. 2, art. 31 ust. 1 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej

Polskiej;

2. art. 11 ust. 3 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim „różnicuje kredytobiorców przeciwko którym postępowania w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu zostało wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie [kwestionowanej] ustawy (…) i które podlega umorzeniu, w stosunku do kredytobiorców (vide z art. 11 ust. 3 ustawy), co do których bankowy tytuł egzekucyjny, któremu nadano klauzulę wykonalności na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowuje moc tytułu wykonawczego także po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (…)”, z art. 2, art. 31 ust. 1 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 września 2021 r. (data nadania) Stowarzyszenie […] (dalej:

skarżący), reprezentowane przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wystąpiło o stwierdzenie, że art. 11 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1854) w zakresach określonych w jej petitum jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 1 i art. 32 Konstytucji.

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 1 marca 2022 r. (doręczonym 8 marca 2022 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych przez jego pełnomocnika za zgodność z oryginałem ostatecznego orzeczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji (wraz z czterema kopiami) oraz orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, o której stanowi art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK.

Skarżący został także zobowiązany do udokumentowania daty doręczenia mu ostatecznego orzeczenia; wskazania, które jego konstytucyjne wolności lub prawa wyrażone w art. 2, art. 31 ust. 1 oraz art. 32 Konstytucji, i w jaki sposób, zostały naruszone przez zakwestionowany w skardze konstytucyjnej przepis; uzasadnienia zarzutu niekonstytucyjności zakwestionowanego w skardze przepisu z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie, a także poinformowania, czy od ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia.

W ustawowym terminie do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe.

Zdaniem skarżącego zaskarżony przez niego przepis narusza zasady: sprawiedliwości społecznej, proporcjonalności i równości wobec prawa.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynikających zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK).

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w u.o.t.p.TK, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, pomimo prawidłowego doręczenia (data doręczenia: 8 marca 2022 r.) pełnomocnikowi skarżącego zarządzenia sędziego Trybunału, braki skargi nie zostały usunięte.

Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania analizowanej skardze dalszego biegu.

W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 12

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej