Postanowienie z dnia 4 grudnia 2025 r. sygn. akt Ts 260/23
Komparycja
Tenor
postanawia
Uzasadnienie
- część historyczna
- uzasadnienie prawne
Metryka orzeczenia
Rodzaj orzeczenia
Postanowienie o odmowie
Data 4 grudnia 2025
Miejsce publikacji
OTK ZU B/2026, poz. 129
Skład
Sędzia Funkcja
Justyn Piskorski 129/B/2026
POSTANOWIENIE
z dnia 4 grudnia 2025 r.
Sygn. akt Ts 260/23
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Justyn Piskorski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej P.Ś. o zbadanie zgodności:
1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej;
2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;
3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Uzasadnienie
1
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 sierpnia 2023 r. (data nadania) P.Ś. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
2
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego
Sądu Administracyjnego w W. z 14 listopada 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
3
Zarządzeniami Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 3 listopada 2023 r. i sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 5 grudnia 2024 r. (doręczonymi pełnomocnikowi skarżącego 13 listopada 2023 r. i 12 grudnia 2024 r.) wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) złożenie pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: a) postanowienia: – Wojewody z 17 października 2018 r. (nr […]) wraz z tytułem wykonawczym, – Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, b) wyroku: – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 14 listopada 2019 r. (sygn. akt […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, – Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 marca 2023 r. (sygn. akt […]); 3) udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne wraz z czterema kopiami; 4) doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej; 5) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia
Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753; dalej:
rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 6) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust.
3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazane w punkcie piątym niniejszego zarządzenia; 7) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia; 8) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt. 6 i 7 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.
4
W piśmie z 19 grudnia 2024 r. (data nadania) skarżący ustosunkował się do wezwania sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Nie przedłożył jednak odpisu (ani kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
W. z 14 listopada 2019 r. (sygn. akt […]).
5
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
6
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
7
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust.
1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie.
8
Zarządzeniem z 5 grudnia 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia, stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi pod rygorem odmowy nadania jej dalszego biegu. Odpis niniejszego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 12 grudnia 2024 r. W piśmie z 19 grudnia 2024 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe zarządzenie, skarżący nie usunął wszystkich braków formalnych wniesionej skargi, albowiem – mimo wezwania – nie przedłożył w ustawowo określonym terminie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 14 listopada 2019 r., sygn. akt […].
9
Okoliczność ta – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu.
10
Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.
11
POUCZENIE
12
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Twoja sesja wygasła!
Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej