Postanowienie o odmowie TK z 5 lipca 2023 r., Ts 261/22

Wydany

5 lipca 2023 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 261/22 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 5 lipca 2023

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2023, poz. 291

Skład

Sędzia Funkcja

Zbigniew Jędrzejewski 291/B/2023

Postanowienie

z dnia 5 lipca 2023 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej T.O. o zbadanie zgodności:

1. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej;

2. § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
3. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;

3. art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 listopada 2022 r. (data nadania) T.O. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 maja 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w W. z 5 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 23 października 2018 r. (nr […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody z 16 sierpnia 2017 r. (znak: […]) oddalające zarzuty skarżącego wobec doręczonego mu tytułu wykonawczego

Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z 5 grudnia 2014 r. (nr […]).

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 31 stycznia 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 6 lutego 2023 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z 10 stycznia 2017 r. uznającego zarzuty za nieuzasadnione, b) tytułu wykonawczego wystawionego przez Państwowego Powiatowego

Inspektora Sanitarnego w P. z 5 grudnia 2014 r. (nr […]); 2) udokumentowanie daty doręczenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2022 r. (sygn. akt […]) wskazanego jako ostateczne rozstrzygnięcie (tj. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub potwierdzenia odbioru przesyłki – do skargi konstytucyjnej dołączono jedynie monitoring przesyłki Poczty Polskiej oraz kserokopię z księgi korespondencyjnej, które nie pozwalają na identyfikację daty doręczenia powyższego orzeczenia).

Pismem z 13 lutego 2023 r. (data nadania) skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).

Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:

u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).

Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna powinna zawierać udokumentowanie daty doręczenia ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie objętej wniesioną skargą. Wprawdzie wymieniony wyżej przepis nie określa formy dokumentu, jaki powinien być przedstawiony przez skarżącego, jednak niewątpliwie musi być to dokument wiarygodny, z którego jednoznacznie wynika data otrzymania przez skarżącego ostatecznego orzeczenia. Takim dokumentem jest w szczególności zwrotne potwierdzenie odbioru, które w świetle utrwalonego orzecznictwa jest dokumentem urzędowym, korzystającym z domniemania zgodności z prawdą (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 marca 2011 r., sygn. akt […]).

Trybunał stwierdza, że skarżący pomimo wezwania nie udokumentował daty doręczenia ostatecznego rozstrzygnięcia, uniemożliwiając ustalenie, czy skarga została wniesiona w wyznaczonym ustawowo terminie. Obowiązek udokumentowania daty doręczenia rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 77 u.o.t.p.TK, spoczywa zgodnie z art. 53 ust. 1 u.o.t.p.TK na skarżącym i polega na wskazaniu właściwego dowodu. W celu wykonania zarządzenia sędziego TK w tym zakresie skarżący mógł przedstawić np. potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię koperty zaopatrzonej w numer przesyłki, w której skarżący otrzymał od sądu treść tego orzeczenia. Mimo że poprawne usunięcie tego braku formalnego było możliwe, skarżący ograniczył się do ponownego dostarczenia kserokopii księgi korespondencyjnej kancelarii. Nie przedłożył natomiast żadnego dowodu niezbędnego do ustalenia daty doręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia celem spełnienia wymagania określonego w art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK (por. postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 31 lipca 2020 r., sygn. Ts 114/18, OTK ZU B/2020, poz. 371).

Okoliczność ta – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – jest podstawą odmowy nadania skardze dalszego biegu.

Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 13

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej