- Wydany
- 8 stycznia 2025 r.
Sentencja
- sygn. akt Ts 290/23 Komparycja Tenor postanawia
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Metryka orzeczenia
Rodzaj orzeczenia
Postanowienie o nadaniu biegu
Data 8 stycznia 2025
Miejsce publikacji
OTK ZU B/2025, poz. 166
Skład
Sędzia Funkcja
Bogdan Święczkowski 166/B/2025
z dnia 8 stycznia 2025 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Bogdan Święczkowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.B. o zbadanie zgodności:
nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 października 2023 r. (data nadania) radca prawny J.B. (dalej:
skarżący), działający w imieniu własnym, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego.
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: Prezes NFZ) decyzją z 15 lipca 2021 r. (Nr […]), na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.) w związku z art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1285; dalej: ustawa o świadczeniach) umorzył postępowanie w całości z uwagi na brak przepisu uprawniającego Prezesa
NFZ do rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej.
Na decyzję Prezesa NFZ skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
5 1.1. Wyrokiem z 4 marca 2022 r. (sygn. akt […]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. (dalej: WSA) oddalił skargę skarżącego na decyzję Prezesa NFZ z 15 lipca 2021 r. (Nr […]) w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu kosztów leczenia, uznając, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W uzasadnieniu sąd podniósł, że - wbrew sugestiom skarżącego - art. 42b ust. 1 ustawy o świadczeniach nie znajduje zastosowania w sprawie, ponieważ zabieg usuwania kamieni nerkowych metodą laserową został przeprowadzany w placówce medycznej, której siedziba znajduje się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. WSA podzielił stanowisko
Prezesa NFZ, który przyjął, że przepis kompetencyjny zawarty w art. 109 ustawy o świadczeniach nie może stanowić podstawy do orzekania w sprawie bezpośredniego zwrotu świadczeniobiorcy poniesionych opłat za wykonane świadczenie.
Od powyższego wyroku WSA skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
7 1.2. Wyrokiem z 26 maja 2023 r. (sygn. akt […]) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku WSA z 4 marca 2022 r. (sygn. akt […]). Stwierdził, że sformułowane w niej zarzuty naruszenia prawa są bezzasadne.
W uzasadnieniu wyroku NSA uznał, że „na tle argumentacji przedstawionej przez stronę skarżącą kasacyjnie nie dostrzega podstaw prawnych do twierdzenia, że skarżący jako beneficjent prawa do ochrony zdrowia został nierówno potraktowany w świetle regulacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub że zastosowanie względem niego przepisów tej ustawy doprowadziło do pozbawienia go prawa do «rzeczywistej ochrony zdrowia i rzeczywistego dostępu do gwarantowanego świadczenia opieki zdrowotnej»” (s. 6 wyroku). NSA podniósł, że „na tle rozważań skarżonego organu oraz Sądu pierwszej instancji należy ponadto stwierdzić, że przywołany w podstawie prawnej kontrolowanego rozstrzygnięcia przepis art. 109 ust. 1 u.ś.o.z.
nie może stanowić samoistnej podstawy kompetencyjnej do załatwiania bliżej nieokreślonych spraw z zakresu ustalania prawa do świadczeń opieki zdrowotnej. Przepis ten zawiera jedynie ogólną podstawę kompetencyjną do rozstrzygania przez Prezesa Narodowego
Funduszu Zdrowia indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego (spraw dotyczących objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalania prawa do świadczeń)” (s. 7 wyroku).
1 ustawy o świadczeniach, uznając, że brak kompetencji orzeczniczych Prezesa NFZ oznacza brak zapewnienia właściwej ochrony proceduralnej konstytucyjnego prawa materialnego zagwarantowanego w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji.
Trybunał Konstytucyjny dokonuje oceny spełnienia przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz z przepisów u.o.t.p.TK, określających warunki formalne skargi konstytucyjnej. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania.
Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK, postanowił jak w sentencji.
Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-A:ipo]
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Twoja sesja wygasła!
Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej
Źródło: portal orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.