Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie o odmowie Trybunału Konstytucyjnegoz 3 października 2024 r., sygn. akt Ts 313/23

Metryka

Wydany
3 października 2024 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Skład
Michał Warciński
Rozpoznanie
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej […] Sp. z o.o. z siedzibą w P. o zbadanie zgodności:
1. Art. 770 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 poz. 1550) w zakresie, w jakim:
– „1) uznaje, iż skuteczną egzekucją jest egzekucja wszczęta przeciwko dłużnikowi nieżyjącemu (w dacie złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji), 2) zwalnia organ egzekucyjny z obowiązk(u) badania w dacie wpływu wniosku o wszczęcie egzekucji czy strony postępowania mają zdolność sądową, 3) nakłada na stronę/wierzyciela akty staranności nieprzewidziane w przepisach prawa, które to akty powinny wyprzedzać wniosek o wszczę-cie egzekucji (w tym weryfikację czy dłużnik żyje czy też nie), 4) zakłada, iż wierzyciel posiada wiedzę dotyczącą zasadności wszczęcia egzekucji rozszerzoną o dane podmiotów, które są zobowiązane do spełnienia świadczenia podczas gdy wierzyciel co do zasady dysponuje jedynie wiedzą odnośnie tego czy wierzytelności jest spełniona czy też nie, 5) nakazuje wierzycielowi podjęcie czynności, a tym samym poniesienie kosztów poza postępowaniem egzekucyjnym, których nikt mu nie zwróci, 6) różnicuje w sposób niczym nie uzasadniony sytuację prawną osób wszczynających postępowanie cywilne rozpoznawcze oraz osób wszczynających postępowanie egzekucyjne”;
2. Art. 30 ustawy z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych (Dz. U. z 2024 r. poz. 377) w zakresie, w jakim:
– „1) uznaje, iż skuteczną egzekucją jest egzekucja wszczęta przeciwko dłużnikowi nieżyjącemu (w dacie złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji), 2) zwalnia organ egzekucyjny z obowiązk(u) badania w dacie wpływu wniosku o wszczęcie egzekucji czy strony postępowania mają zdolność sądową, 3) nakłada na stronę/wierzyciela akty staranności nie przewidziane w przepisach prawa, które to akty powinny wyprzedzać wniosek o wszczęcie egzekucji (w tym weryfikację czy dłużnik żyje czy też nie), 4) zakłada, iż wierzyciel posiada wiedzę dotyczącą zasadności wszczęcia egzekucji rozszerzoną o dane podmiotów, które są zobowiązane do spełnienia świadczenia podczas gdy wierzyciel co do zasady dysponuje jedynie wiedzą odnośnie tego czy wierzytelności jest spełniona czy też nie, 5) nakazuje wierzycielowi podjęcie czynności, a tym samym poniesienie kosztów poza postępowaniem egzekucyjnym, których nikt mu nie zwróci, 6) różnicuje w sposób niczym nie uzasadniony sytuację prawną osób wszczynających postępowanie cywilne rozpoznawcze oraz osób wszczynających postępowanie egzekucyjne”, z art. 2, art. 64 ust. 1, art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
Publikacja
OTK ZU B/2025, poz. 121

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 listopada 2023 r. (data nadania) […] Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego.

Postanowieniem wydanym przez Sąd Rejonowy w G. 22 czerwca 2023 r. (sygn. akt […]) zostało w całości oddalone zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z 9 lutego 2023 r. (sygn. akt […]) w przedmiocie oddalenia skargi wierzyciela na postanowienie Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w G. A.W. z dnia 14 czerwca 2022 r. w sprawie o sygn. akt […].

Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 21 lutego 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 27 lutego 2024 r.) wezwał skarżącą do doręczenia: 1) pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami), 2) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wszystkich załączników złożonych wraz ze skargą konstytucyjną (z wyjątkiem pełnomocnictwa).

W terminie określonym w zarządzeniu skarżąca nie nadesłała do Trybunału Konstytucyjnego wymaganego dokumentu ani żadnego pisma procesowego.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie zasady zaufania obywatela do państwa oraz zasady przyzwoitej legislacji (art. 2), ochrony prawa własności i innych praw majątkowych (art. 64 ust. 1), a także zasady niezamykania drogi sądowej dochodzenia naruszonych praw i wolności (art. 77 ust. 2).

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Zarządzenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 21 lutego 2024 r. zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 27 lutego 2024 r. W treści zarządzenia zawarto pouczenie, że nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie wywołuje ujemne skutki procesowe. Mimo upływu wskazanego w zarządzeniu terminu, brak formalny skargi nie został przez skarżącą usunięty.

Mając powyższe na względzie, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 10

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.