Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie o odmowie Trybunału Konstytucyjnegoz 1 czerwca 2016 r., sygn. akt Ts 389/15

Metryka

Wydany
1 czerwca 2016 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Rozpoznanie
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.Z.
Publikacja
OTK ZU B/2016, poz. 407

Piotr Tuleja - przewodniczący i sprawozdawca

Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz

Andrzej Wróbel,

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie:

W skardze konstytucyjnej z 10 grudnia 2015 r. skarżący M.Z., wskazując na naruszenie art. 19 i art. 45 ust. 1 Konstytucji, wniósł o wydanie przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia potwierdzającego, że skarżący posiadał „cywilne prawo jazdy”.

Skarżący w uzasadnieniu skargi obszernie opisał okoliczności sprawy, w związku z którą wystąpił z tym środkiem ochrony wolności i praw. Dołączył także do skargi szereg orzeczeń (decyzji i wyroków sądowych) wydanych w latach 2004-2015, których przedmiotem były – ponawiane wielokrotnie wnioski skarżącego o wydanie prawa jazdy. Ostatnim orzeczeniem wydanym w sprawie skarżącego było postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego ze stycznia 2015 r., którym sąd odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze stycznia 2013 r. Orzeczeniem tym sąd I instancji oddalił skargę wniesioną przez skarżącego od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. dotyczącą odmowy wznowienia postępowania w sprawie wydania skarżącemu prawy jazdy. Wyjaśniając szczegółowo swoje zarzuty, skarżący stwierdził na wstępie, że ma świadomość wniesienia skargi z przekroczeniem ustawowego terminu do korzystania z tego środka ochrony wolności i praw.

Przekroczenie terminu usprawiedliwił przedłużającym się postępowaniem prowadzonym w Biurze Rzecznika Praw Obywatelskich, do którego zwrócił się o pomoc zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie otrzymanym z Biura Trybunału Konstytucyjnego. Skarżący podkreślił, że postępowanie prowadzone w jego sprawie przez sądy administracyjne naruszyło art. 19 Konstytucji. Ponadto zaś przedłużające procedowanie w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, zakończone wydaniem orzeczenia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez niewłaściwie obsadzony skład sędziowski, było złamaniem prawa wyrażonego w art. 45 Konstytucji.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 77 ust. 1 w zw. z art. 81 ust. 1 in fine ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.1064, ze zm.; dalej: ustawa o TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy w sprawie nie zachodzą przesłanki odmowy nadania skardze dalszego biegu, o których mowa w art. 77 ust. 3 ustawy o TK.

Skardze konstytucyjnej nie może być nadany dalszy bieg, gdyż nie spełnia ona przesłanek korzystania z tego rodzaju środka ochrony wolności i praw. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji jedynym dopuszczalnym przedmiotem skargi może być przepis ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł w sprawie skarżącego. Wskazanie takiego przepisu jest obowiązkiem skarżącego, co znajduje potwierdzenie choćby w treści art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK.

Konsekwencją takiego określenia przedmiotu skargi jest wyłączenie z zakresu kontroli wykonywanej przez Trybunał przebiegu samego postępowania prowadzonego w sprawie, w związku którą skarga jest kierowana, jak i wydanych w jego toku orzeczeń.

W przypadku analizowanej skargi konstytucyjnej skarżący nie wskazał żadnego konkretnego przepisu, wobec którego stawiałby zarzut niezgodności z Konstytucją. Naruszenie praw konstytucyjnych upatruje natomiast w wadliwym sposobie prowadzenia i osądzenia jego sprawy przez sądy administracyjne. Tak określony przedmiot skargi nie mieści się jednak w zakresie skargi wynikającym z art. 79 ust. 1 Konstytucji.

Niezależnie od tego Trybunał stwierdza również, że skarżący wniósł skargę konstytucyjną z przekroczeniem terminu do korzystania z tego środka ochrony praw. Stosownie do art. 64 ustawy o TK wniesienie skargi do Trybunału powinno nastąpić w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu orzeczenia wyczerpującego drogę prawną przysługującą w danej sprawie. Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie Trybunału termin ten ma charakter materialny i nie podlega przywróceniu.

Uwzględniwszy powyższe okoliczności, Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 77 ust. 3 pkt 4 ustawy o TK, odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.