Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 stycznia 2018 r. (data nadania), J.C. (dalej: skarżąca) wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą.
Decyzją z 16 września 2015 r. (znak […]) Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w P. ustalił skarżącej wysokość emerytury.
Wyrokiem z 29 kwietnia 2016 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w P. VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie od powyższej decyzji. Następnie Sąd Apelacyjny w P. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 20 lipca 2017 r. (sygn. akt […]) oddalił apelację skarżącej.
Pismem z 16 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o wycofaniu wniesionej skargi konstytucyjnej.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Złożone przez pełnomocnika skarżącej, w piśmie z 16 kwietnia 2019 r., oświadczenie o cofnięciu skargi konstytucyjnej, wyczerpuje przesłankę, o której mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.), co stanowi podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na względzie, należało orzec jak w sentencji.