- Wydany
- 2 grudnia 2025 r.
Sentencja
- sygn. akt Ts 60/24 Komparycja Tenor postanawia
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Metryka orzeczenia
Rodzaj orzeczenia
Postanowienie o nadaniu biegu (odmowa w zakresie)
Data 2 grudnia 2025
Miejsce publikacji
OTK ZU B/2026, poz. 36
Skład
Sędzia Funkcja
Stanisław Piotrowicz 36/B/2025
z dnia 2 grudnia 2025 r.
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.K. o zbadanie zgodności:
§ 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym 7 sierpnia 2023 r., w zakresie, w jakim:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 marca 2024 r. (data nadania) M.K. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. decyzją z 21 grudnia 2022 r. (znak: […]) stwierdził obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne za skarżącego w związku z prowadzonymi przez niego trzema rodzajami działalności pozarolniczej.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Sąd Okręgowy w K. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 7 sierpnia 2023
Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego, domagając się zasądzenia kwoty 1 080 zł wraz z odsetkami za opóźnienie.
Sąd Apelacyjny w S. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z 28 grudnia 2023 r. (sygn. akt […]) zażalenie oddalił. Rozstrzygnięcie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącego 22 stycznia 2024 r. – zostało wskazane w skardze jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
Uzasadniając zarzuty sformułowane w punkcie 1 petitum skargi skarżący wskazał, że kwestionowany przepis jest niezgodny z prawem do sądu oraz zasadą równości i równorzędności stron, ponieważ przenosi na stronę wygrywającą postępowanie niemal w całości koszty ustanowienia pełnomocnika. Kwestionowane stawki nie spełniają ponadto żadnego z kryteriów limitacyjnych określonych w art. 31 ust. 3 Konstytucji (wynikają z rozporządzenia, a nie z ustawy – nie jest spełniony warunek legalności; nie realizują żadnego z celów uznanych za doniosłe konstytucyjnie
W kontekście zarzutów stawianych w punkcie 2 petitum skargi skarżący podkreślił, że w sprawach objętych zaskarżonym przepisem przeciwnikiem procesowym jest państwo, a ograniczenie odpowiedzialności procesowej związanej z kosztami postępowania do kwoty 180 zł nie jest uzasadnione interesem publicznym.
Obecna regulacja rażąco godzi w prawo własności strony, której roszczenie zostało uznane za zasadne, bo zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie rekompensuje znacznego uszczerbku w majątku zwycięzcy procesowego (por. s. 11-18 skargi).
Prezes Trybunału Konstytucyjnego w zarządzeniu z 17 kwietnia 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 24 kwietnia 2024 r.) wezwał skarżącego do doręczenia orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej oraz do udokumentowania daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia.
Skarżący wykonał powyższe zobowiązanie w piśmie z 29 kwietnia 2024 r. (data nadania).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 8 kwietnia 2025 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 16 kwietnia 2025 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doprecyzowanie brzmienia wskazanych w skardze przepisów; 2) wykazanie umocowania osoby, która odebrała ostateczne orzeczenie w imieniu skarżącego; 3) dokładne określenie wolności i praw konstytucyjnych wynikających z art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 64 ust. 3 i art. 31 ust. 3, a także art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji oraz sposobu ich naruszenia oraz 4) odpowiednie uzupełnienie uzasadnienia skargi.
Skarżący ustosunkował się do powyższego zarządzenia w piśmie z 22 kwietnia 2025 r. (data nadania).
Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania.
Skarga konstytucyjna została sporządzona przez pełnomocnika z wyboru, który przedłożył pełnomocnictwo szczególne.
Skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną. Od postanowienia Sądu Apelacyjnego w S. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych z 28 grudnia 2023 r. (sygn. akt […]; dalej: postanowienie sądu apelacyjnego) nie przysługuje żaden zwyczajny środek zaskarżenia. W sprawie skarżącego nie złożono także nadzwyczajnego środka zaskarżenia.
Dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Postanowienie sądu apelacyjnego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 22 stycznia 2024 r., a skarga została złożona w Trybunale 19 marca 2024 r. (data nadania).
Określony został przedmiot kontroli, tj. § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265, ze zm.; dalej: rozporządzenie), w brzmieniu obowiązującym 7 sierpnia 2023 r. (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK).
Skarżący wskazał, które jego konstytucyjne wolności i prawa zostały naruszone oraz w jaki sposób (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK).
Przedstawił także uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).
Trybunał stwierdza, że skarga konstytucyjna w analizowanej części nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK. Sformułowanych w niej zarzutów nie można uznać za oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.
Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji w skardze konstytucyjnej można podnosić jedynie zarzuty niezgodności zaskarżonej regulacji z konstytucyjnymi wolnościami lub prawami skarżącego. Wskazanie odpowiedniego (konstytucyjnego) wzorca kontroli jest w związku tym jedną z podstawowych przesłanek merytorycznego rozpoznania sprawy (por. art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK).
W zakresie odnoszącym się do art. 22 5 ustawy o radcach skarga jest więc obarczona nieusuwalnym brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu (por. art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK).
Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 28
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na punkt 2 postanowienia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.
Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-A:ipo]
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Twoja sesja wygasła!
Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej
Źródło: portal orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.