Postanowienie o odmowie TK z 13 kwietnia 2023 r., Ts 62/22

Wydany

13 kwietnia 2023 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 62/22 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 13 kwietnia 2023

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2023, poz. 222

Skład

Sędzia Funkcja

Zbigniew Jędrzejewski 222/B/2023

Postanowienie

z dnia 13 kwietnia 2023 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.M. o zbadanie zgodności:

1. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej;

2. § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
3. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;

3. art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 marca 2022 r. (data nadania) K.M. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle nastę-pującej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 października 2021 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra

Zdrowia z 3 października 2017 r. (nr […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 5 sierpnia 2016 r. (znak: […]).

Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 6 maja 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 17 maja 2022 r.) wezwał skarżącą do doręczenia: 1) własnoręcznie podpisanej skargi konstytucyjnej wraz z jej czterema odpisami; 2) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna, b) ostatecznego orzeczenia, tj. wyroku NSA z 27 października 2021

18. (sygn. akt […]) oraz c) orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji i innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej; 3) udokumentowania daty doręczenia jej ostatecznego orzeczenia.

Skarżąca 24 maja 2022 r. (data nadania) doręczyła tylko część dokumentów, o których mowa w zarządzeniu.

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 22 listopada 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 30 listopada 2022 r.) wezwał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu skargi konstytucyjnej przez wyjaśnienie, czy są nimi tylko art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 i ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych) i § 3 oraz § 5 rozporządzenia

Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.;

dalej: rozporządzenie), czy także wskazana, po słowach „Zaskarżone przepisy” (strona 2 skargi), „Ustawa o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym z dnia 30 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 2072)”. W razie wskazania jako przedmiotu skargi przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia uzasadnienia przez wyjaśnienie, w jaki sposób przepisy tej ustawy naruszają jej konstytucyjne wolności i prawa wskazane w skardze. Skarżąca ponadto została zobligowana do doręczenia brakujących odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii: tytułu wykonawczego z 15 lipca 2016 r. wystawionego przez Państwowego Powiatowego

Inspektora Sanitarnego w M., postanowień Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z 5 sierpnia 2016 r. (znak:

[…]) nakładającego na skarżącą grzywnę w wysokości 500 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym oraz Ministra Zdrowia z 3 października 2017 r. (nr […]) utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie Państwowego Wojewódzkiego

Inspektora Sanitarnego w G., a także wyroku WSA w W. z 25 lipca 2018 r. (sygn. akt […]). Sędzia Trybunału zobowiązał także skarżącą do wyjaśnienia, jaki charakter dla analizowanej sprawy ma doręczony w odpowiedzi na zarządzenie Prezesa Trybunału

Konstytucyjnego z 6 maja 2022 r. wniosek skarżącej z 14 kwietnia 2020 r., skierowany do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora

Sanitarnego w G. o umorzenie postępowań egzekucyjnych o sygn. […].

W piśmie procesowym z 7 grudnia 2022 r. (data nadania; błędnie oznaczonym jako pismo w sprawie o sygn. Ts 61/22) skarżąca wyjaśniła, że przedmiotem skargi konstytucyjnej są wskazane w jej petitum przepisy ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia. Do pisma skarżąca dołączyła tylko część dokumentów wskazanych w zarządzeniu. W zakresie pozostałych sformułowała wniosek o wyznaczenie nowego terminu, ewentualnie o przedłużenie terminu wskazanego w zarządzeniu.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).

Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:

u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.

Zarządzeniem z 22 listopada 2022 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, które nie zostały usunięte w wykonaniu zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 6 maja 2022 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania m.in. brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w przypadku nieusunięcia braków w ustawowym terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 22 listopada 2022 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 30 listopada 2022 r. Obowiązkiem skarżącej było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Zarządzenie nie zostało jednak ponownie wykonane w całości, albowiem skarżąca usunęła jedynie część braków formalnych – nie doręczyła tytułu wykonawczego z 15 lipca 2016 r., postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z 5 sierpnia 2016 r. (znak: […]) oraz wyroku WSA w W. z 25 lipca 2018 r. (sygn. akt […]). Skarżąca złożyła wprawdzie wniosek o wyznaczenie nowego terminu usunięcia braków ewentualnie o jego przedłużenie, jednak ze względu na ustawowy charakter terminu (art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK) wniosek musiał zostać odrzucony jako niedopuszczalny.

Trybunał zwraca uwagę, że jeśli z przyczyn obiektywnych skarżący nie jest w stanie w terminie usunąć braków formalnych skargi konstytucyjnej, to zgodnie z art. 36 u.o.t.p.TK w związku z art. 168 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.; dalej: k.p.c.), może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do podjęcia tej czynności. Warunkami uwzględnienia wniosku – zgodnie z art. 168 i art. 169 k.p.c. – są: wniesienie wniosku w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednoczesne z wniesieniem wniosku dopełnienie czynności, dla której określony był termin; uprawdopodobnienie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy wnioskodawcy.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie doręczyła dokumentów, o których mowa w zarządzeniu z 22 listopada 2022

18. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Wskazane okoliczności są – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania skardze dalszego biegu.

Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 18

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej