Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Henryka C. z 17 czerwca 1999 r. zarzucono, że wskazane w niej orzeczenia sądowe naruszają: ustawę z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. Nr 17, poz. 75; tekst jednolity z 1997 r. Dz.U. Nr 142, poz. 950 ze zm.), ustawę z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450), ustawę z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) oraz ustawę z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 1 września 1999 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez wskazanie przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, którym skarżący zarzuca niezgodność z konstytucją, określenie na czym ta niezgodność polega oraz wskazanie, jakie konstytucyjne prawa lub wolności skarżącego zostały naruszone ostatecznym rozstrzygnięciem opartym na tych przepisach.
W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącego nie usunął braków skargi konstytucyjnej. Mimo doręczenia pełnomocnikowi skarżącego 6 września 1999 r. za potwierdzeniem odbioru kopii zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 1 września 1999 r., do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe w sprawie uzupełnienia skargi o sygn. Ts 85/99.
W tym stanie rzeczy, kierując się treścią art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643), Trybunał postanowił jak w sentencji.