Postanowienie o odmowie TK z 18 maja 2016 r., Tw 18/15

Sentencja

Postanowienie z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt Tw 18/15 przewodniczący i sprawozdawca:

Leon Kieres

Komparycja

Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie na zażalenie

Data 26 października 2016

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2023, poz. 145

Skład

Sędzia Funkcja

Leon Kieres przewodniczący i sprawozdawca

Piotr Tuleja

Stanisław Rymar 145/B/2023

Postanowienie

z dnia 26 października 2016 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Leon Kieres - przewodniczący i sprawozdawca

Stanisław Rymar

Piotr Tuleja, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 maja 2016 r. o odmowie nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miasta Knurowa, postanawia:

nie uwzględnić zażalenia.

Uzasadnienie

1. W dniu 3 sierpnia 2015 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Rady Miasta Knurowa (dalej: Rada Miasta, wnioskodawca) o stwierdzenie niezgodności art. 32 ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz.U.1877; dalej: ustawa okołobudżetowa) z art. 2, art. 92 ust. 1, art. 165 ust. 1 i 2, art. 166 ust. 1, art. 167 ust. 3 i 4 Konstytucji oraz art. 9 ust. 4 i 7 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r., ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską i ogłoszonej 25 listopada 1994 r. (Dz.U.124.607; dalej: Karta).
2. Postanowieniem z 18 maja 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania wnioskowi dalszego biegu.
3. Trybunał stwierdził, że wniosek Rady Miasta nie mógł zostać rozpatrzony ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia.

4 3.1. Zarzut dotyczący zawartego w art. 32 ustawy okołobudżetowej odesłania do art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach, polegający na tym, że przepis ten nie zawiera wytycznych i ogranicza samodzielność jednostek samorządu terytorialnego przepisami rangi niższej niż ustawa, Trybunał ocenił jako nieskuteczny. Wnioskodawca nie powiązał tego zarzutu z art. 167 ust. 3 Konstytucji, który zastrzega wyłączność ustawy do określania źródeł dochodów jednostek samorządu terytorialnego, a ponadto podkreślany we wniosku problem wytycznych dotyczących treści rozporządzenia odnosi się do art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach oraz do aktu wykonawczego wydanego na podstawie przepisu upoważniającego, które nie zostały wskazane we wniosku jako przedmiot kontroli.

5 3.2. Kolejna część wniosku odnosząca się do istniejącej, zdaniem wnioskodawcy, niespójności w modelu podziału środków budżetowych na cele oświatowe (niezgodność art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 165 ust. 1 i 2 oraz art. 167 ust. 3 Konstytucji) wymagała, w ocenie Trybunału, wskazania precyzyjnej podstawy prawnej kwalifikacji środków otrzymywanych przez samorząd terytorialny na realizację zadań związanych z koniecznością stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, a w szczególności wskazania art. 3, art. 7 i art. 28 ustawy o dochodach. Wnioskodawca nie powołał jednak tych przepisów ustawy o dochodach jako przepisów związkowych, tym samym Trybunał nie mógł rozpoznać zarzutu wkroczenia przez ustawodawcę w swobodę dysponowania subwencją ogólną.

6 3.3. Trybunał stwierdził także, że wnioskodawca – kwestionujący mechanizm wyliczenia kwot subwencji – powinien również zaskarżyć akt wykonawczy, gdyż w jego treści zostały określone zasady wyliczania jej wysokości.

7 3.4. Trybunał Konstytucyjny ustalił również, że zaskarżony przepis utracił moc obowiązującą.

4. W zażaleniu z 7 czerwca 2016 r. Rada Miasta Knurowa wnosi o „uwzględnienie (…) zażalenia i skierowanie sprawy do rozpoznania na rozprawie”.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

1. Zgodnie z art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.1157; dalej: ustawa o TK) wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu.

Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 26 ust. 1 pkt 3 lit. b w związku z art. 37 ust. 5–7 ustawy o TK). Trybunał Konstytucyjny bada w szczególności, czy wydając zaskarżone postanowienie, prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu. Oznacza to, że na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał analizuje przede wszystkim te zarzuty, które mogą podważyć trafność ustaleń przyjętych za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Zażalenie odnosi się do każdej z podstaw odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu.

2. Pierwszy zarzut zażalenia dotyczy relacji między art. 32 ustawy okołobudżetowej a art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach.

12 2.1. Rada Miasta Knurowa stwierdza, że art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach reguluje kwestię dochodów jednostek samorządu terytorialnego (sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej), a art. 32 ustawy okołobudżetowej reguluje wydatki jednostek samorządu terytorialnego i dotyczy jedynie środków na stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży.

Jej zdaniem jedynie art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach mógłby być przedmiotem kontroli zgodności z art. 167 ust. 3 Konstytucji.

Artykuł 32 ustawy okołobudżetowej, jako nieokreślający źródeł dochodów jednostek samorządu terytorialnego, nie może zaś podlegać badaniu zgodności z tym przepisem Konstytucji pod względem konieczności ustalania źródeł dochodów wyłącznie w akcie prawnym rangi ustawowej, adekwatnym wzorcem kontroli do tak określonego zarzutu jest natomiast art. 165 ust. 1 i 2 Konstytucji.

13 2.2. Trybunał Konstytucyjny zauważa, że Rada Miasta – co zostało podkreślone w kwestionowanym postanowieniu – nie podważała w swym wniosku przyjętej w art. 32 ustawy okołobudżetowej reguły wydatkowania środków na finansowanie zadań kształcenia specjalnego dzieci i młodzieży w kwocie nie mniejszej od wydatkowanej w roku poprzednim. Kwestionowała natomiast odesłanie do art. 28 ust. 6 tej ustawy o dochodach, który to, jej zdaniem, nie zawierał wytycznych, co doprowadziło do ograniczenia samodzielności jednostek samorządu terytorialnego. Tak sformułowany zarzut wymagał spełnienia dwóch obowiązków.

14 2.2.1. Rada Miasta Knurowa powinna powiązać ten zarzut z przepisem, który w jej ocenie doprowadził do niezgodnej ze standardem konstytucyjnym ingerencji w tę samodzielność. Jeśli w ocenie wnioskodawcy taka ingerencja wynikała z braku wytycznych, to problem konstytucyjny wiązał się z treścią przepisu upoważniającego, a zatem z art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach oraz z wydanym na jego podstawie rozporządzeniem.

15 2.2.2. Obowiązkiem wnioskodawcy – w kontekście sformułowanego zarzutu – było także odnalezienie takiego przepisu ustawy zasadniczej, który reguluje formalne podstawy ingerencji w źródła dochodów jednostek samorządu terytorialnego (art. 167 ust. 3 Konstytucji).

Trybunał Konstytucyjny dostrzega, tak jak wnioskodawca, związek treściowy między art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach, rozporządzeniem

Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2016 (Dz.U.2294) a art. 167 ust. 3 Konstytucji. Korelacja ta nie znalazła jednak odzwierciedlenia w zarzutach sformułowanych we wniosku (ani w jego petitum, ani w uzasadnieniu). Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy zaskarżenie jedynie art. 32 ustawy okołobudżetowej było niewystarczające, gdyż nie pozwoliłoby na przeanalizowanie problemu wytycznych dla rozporządzeniodawcy, ani tym bardziej zagadnienia ingerencji przez Ministra Edukacji Narodowej w materię ustawową.

16 2.3. Mając powyższe na względzie, Trybunał nie uwzględnił zażalenia w części dotyczącej badania zgodności art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 92 ust. 1, art. 166 ust. 1 i art. 167 ust. 4 Konstytucji oraz art. 9 ust. 4 i 7 Karty.

3. Druga część zażalenia dotyczy charakteru subwencji na realizację zadań wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży.

18 3.1. Wnioskodawca podkreśla, że dla oceny, czy art. 32 ustawy okołobudżetowej ingeruje w swobodę dysponowania subwencją ogólną, nie ma znaczenia sposób ustalania i przekazywania kwoty tej subwencji jednostkom samorządu terytorialnego, ani też to, że nie było konieczności powołania art. 3, art. 7 i art. 28 ustawy o dochodach jako przepisów związkowych. Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, część uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wykracza poza ramy wstępnego rozpoznania wniosku, gdyż o tym, czy rozważania wnioskodawcy są wystarczające lub niewystarczające do uwzględnienia jego wniosku, winna decydować merytoryczna ocena wniosku dokonana w postępowaniu przed Trybunałem.

19 3.2. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego w rozpatrywanej sprawie nie doszło do przekroczenia zakresu wstępnej kontroli wniosku

Rady Miasta Knurowa.

20 3.2.1. Trybunał przypomina, że zarzut niekonstytucyjności wnioskodawcy działającego w ramach ograniczonej rzeczowo zdolności wnioskowej wymaga precyzyjnego określenia zakwestionowanych przepisów kontroli i wskazania właściwego wzorca ich kontroli.

Rada Miasta Knurowa odnosiła się do niespójności w modelu podziału środków budżetowych na cele oświatowe (s. 31-33 wniosku), powołała w tym zakresie konstytucyjne wzorce kontroli (art. 165 ust. 1 i 2 i art. 167 ust. 3 Konstytucji), przedmiotem zaskarżenia nie uczyniła jednak przepisów ustawowych, określających kształt subwencji oświatowej ogólnej w systemie źródeł dochodów jednostek samorządu terytorialnego. Analiza wniosku Rady Miasta Knurowa z powyższego punktu widzenia – wbrew twierdzeniom wnioskodawcy

• odnosiła się do oceny spełnienia wymagań formalnych określonych w art. 32 ust. 1 pkt 2–4 ustawy o TK z 1997 r. 21 3.3. Mając powyższe na względzie, Trybunał nie uwzględnił zażalenia w części dotyczącej badania zgodności art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 165 ust. 1 i 2 oraz art. 167 ust. 3 Konstytucji.

4. Wnioskodawca kwestionuje postanowienie o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu także w zakresie odnoszącym się do zasady określoności prawa (art. 2 Konstytucji).

23 4.1. Rada Miasta Knurowa podkreśla, że art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach funkcjonuje w zakresie naliczania kwoty subwencji należnej jednostkom samorządu terytorialnego. Natomiast zaskarżony art. 32 ustawy okołobudżetowej, odsyłający do aktu wykonawczego wydanego na podstawie art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach, dotyczy wydatkowania środków. Zdaniem wnioskodawcy „już sam fakt takiej regulacji – odesłania z przepisu regulującego wydatki do aktu wykonawczego wydanego do przepisu regulującego dochody może budzić wątpliwości odnośnie [do] poprawności legislacyjnej”. Dla oceny tego zarzutu nie ma żadnego znaczenia brak zaskarżenia art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach.

Ponadto, w przekonaniu wnioskodawcy, nie istnieją przeszkody, aby art. 32 ustawy okołobudżetowej został zbadany również merytorycznie pod względem zasad poprawnej legislacji w taki sposób, że przedmiotem tego badania winno być to, czy wytyczne dotyczące wydania aktu wykonawczego zawarte w art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach odniesione do zakresu regulacji art. 32 ustawy okołobudżetowej spełniają wymogi poprawnej legislacji wynikające z art. 2 Konstytucji.

25 4.2. Trybunał Konstytucyjny jeszcze raz podkreśla, że problem zarzucanego przez Radę Miasta Knurowa braku wytycznych wiąże się nierozerwalnie z treścią przepisu upoważniającego do wydania aktu podustawowego – tj. art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach, który nie był kwestionowany w rozpatrywanej sprawie. Przyjmując argumentację wnioskodawcy, Trybunał musiałby dokonać oceny przepisu odsyłającego (art. 32 ustawy okołobudżetowej) pod względem zarzucanej wadliwości zawartej w akcie, do którego następuje odesłanie (w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2016), która to wadliwość wynika z niedochowania standardu konstytucyjnego w art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach (przepisie upoważniającym). Takie postępowanie Trybunału przy braku zarzutów dotyczących rozporządzenia i art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach należałoby uznać za przykład działania ex officio, nieprzewidzianego w ustawie o TK z 1997 r. (zob. art. 66 tej ustawy).

26 4.3. Mając powyższe na względzie, Trybunał nie uwzględnił zażalenia w części dotyczącej badania zgodności art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 2 Konstytucji.

5. Rację ma natomiast wnioskodawca, że art. 32 nie utracił mocy obowiązującej, jednak okoliczność ta – przy innych wskazanych uchybieniach – nie może skutkować uwzględnieniem zażalenia.
6. W związku z powyższym Trybunał podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i postanowił jak w sentencji.

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 18 maja 2016

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2023, poz. 144

Skład

Sędzia Funkcja

Stanisław Biernat

Pobierz orzeczenie w formacie doc

Pobierz [51 KB]

Spis treści

Postanowienie z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt Tw 18/15

Komparycja

Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 18 maja 2016

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2023, poz. 144

Skład

Sędzia Funkcja

Stanisław Biernat 144/B/2023

Postanowienie

z dnia 18 maja 2016 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Stanisław Biernat, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miasta Knurowa o zbadanie zgodności:

art. 32 ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. poz. 1877) z art. 2, art. 92 ust. 1, art. 165 ust. 1 i 2, art. 166 ust. 1 i art. 167 ust. 3 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 9 ust. 4 i 7 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r., ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską i ogłoszonej 25 listopada 1994 r. (Dz. U. Nr 124, poz. 607), postanawia:

odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi.

Uzasadnienie

W dniu 3 sierpnia 2015 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Rady Miasta Knurowa (dalej: Rada Miasta, wnioskodawca) o stwierdzenie niezgodności art. 32 ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz.U.1877; dalej: ustawa okołobudżetowa) z art. 2, art. 92 ust. 1, art. 165 ust. 1 i 2, art. 166 ust. 1, art. 167 ust. 3 i 4 Konstytucji oraz art. 9 ust. 4 i 7 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego sporządzonej w Strasburgu dnia 15 października 1985 r., ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską i ogłoszonej 25 listopada 1994 r. (Dz.U.124.607; dalej: Karta).

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

1. Na podstawie art. 138 w zw. z art. 139 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.2016.293; dalej:

ustawa o TK z 2015 r.) 30 sierpnia 2015 r. utraciła moc ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.102.643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Zgodnie z art. 134 pkt 1 ustawy o TK z 2015 r. w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy w postępowaniu przed Trybunałem w zakresie dotyczącym wstępnego rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe, tzn. przepisy ustawy o TK z 1997 r. Rozpatrywany wniosek został wniesiony przed dniem wejścia w życie ustawy o TK z 2015 r., dlatego do jego wstępnej kontroli mają zastosowanie przepisy ustawy o TK z 1997 r. 4

2. W myśl z art. 36 ust. 1 ustawy o TK z 1997 r. wniosek pochodzący od organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W postępowaniu tym Trybunał w składzie jednego sędziego bada, czy złożony wniosek spełnia wymagania formalne (art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK z 1997 r.), czy nie jest oczywiście bezzasadny (art. 36 ust. 3 ustawy o TK z 1997 r.), a w szczególności, czy pochodzi od uprawnionego podmiotu (art. 191 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 191 ust. 2 Konstytucji).
3. W pierwszej kolejności Trybunał ocenił, czy w ramach ograniczonej rzeczowo zdolności wnioskowej, z której korzysta Rada

Miasta Knurowa, mieści się żądanie zbadania zgodności zaskarżonych przepisów ze wskazanymi wzorcami kontroli.

6 3.1. W tym kontekście Trybunał Konstytucyjny przypomina, że zgodnie z art. 191 ust. 1 pkt 3 i art. 191 ust. 2 Konstytucji organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego są uprawnione do inicjowania abstrakcyjnej kontroli norm, jeżeli kwestionowany przez nie akt normatywny dotyczy spraw objętych zakresem ich działania. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą powyższą przesłankę należy wykładać ściśle. Aby ocenić, czy w niniejszej sprawie została spełniona przesłanka przedmiotowa, trzeba zbadać treść zaskarżonych przepisów oraz ustalić, czy sformułowane we wniosku zarzuty dotyczą spraw objętych zakresem działania Rady Miasta

Knurowa. Trybunał przypomina przy tym, że pojęcie spraw objętych zakresem działania wnioskodawcy należy rozumieć podobnie jak pojęcie kompetencji wnioskodawcy, nie zaś ogólnie jako jego zadania (zob. np. postanowienia TK z: 8 lipca 2008 r., sprawa

K 40/06, OTK ZU nr 6/A/2008, poz. 113 i 15 września 2010 r., sprawa Tw 12/10, OTK ZU nr 5/B/2010, poz. 316 i tam cytowane orzecznictwo).

7 3.2. Uzasadniając legitymację do zainicjowania kontroli zgodności zaskarżonego przepisu z Konstytucją, Rada Miasta wskazała, że zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2015.1515, ze zm.), do wyłącznej właściwości rady gminy należy uchwalanie budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Podkreśliła, że kwestionowany art. 32 ustawy okołobudżetowej ustala określony poziom wydatków na zadania związane ze specjalną organizacją nauki i metodami pracy, a tym samym ingeruje w „swobodę decydowania przez organ stanowiący o przeznaczeniu środków otrzymywanych z tytułu subwencji ogólnej”.

4. Trybunał Konstytucyjny zwraca uwagę na zasadniczą rozbieżność między petitum wniosku a jego uzasadnieniem.

9 4.1. Przedmiotem wniosku jest art. 32 ustawy okołobudżetowej, zgodnie z którym: „[w] roku 2015 na realizację zadań wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży jednostka samorządu terytorialnego przeznacza środki w wysokości nie mniejszej niż wynikająca z podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego, określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 28 ust. 6 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1115, 1574 i 1644; dalej: ustawa o dochodach), w zakresie tych zadań”.

10 4.2. Analiza przedstawionych zarzutów prowadzi do wniosku, że Rada Miasta nie podważa przyjętej w art. 32 ustawy okołobudżetowej reguły wydatkowania środków na finansowanie zadań kształcenia specjalnego dzieci i młodzieży w kwocie nie mniejszej od wydatkowanej w roku poprzednim. Kwestionuje natomiast konstytucyjność sposobu ustalania wysokości subwencji oświatowej, a w szczególności subwencji na zadania związane ze stosowaniem specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży. Zagadnieniu temu poświęcona została zarówno II część wniosku (zatytułowana: „Część oświatowa subwencji ogólnej – obowiązująca regulacja i rys historyczny”), jak i III część, w której wnioskodawca zwraca uwagę na trudności w ustaleniu kwoty subwencji na finansowanie zadań wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy w ramach kształcenia specjalnego dzieci i młodzieży.

5. W pierwszej części wniosku Rada Miasta zakwestionowała zgodność art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 92 ust. 1, art. 166 ust. 1 i art. 167 ust. 4 Konstytucji oraz art. 9 ust. 4 i 7 Karty.

12 5.1. Rada Miasta zaskarżyła zawarte w art. 32 ustawy okołobudżetowej odesłanie do art. 28 ust. 6 tej ustawy o dochodach i podkreśliła, że art. 28 ust. 6 tej ustawy nie zawiera wytycznych, co skutkuje ograniczeniem samodzielności jednostek samorządu terytorialnego nastąpiło na podstawie przepisów rangi niższej niż ustawa.

13 5.2. Taki zarzut jest nieskuteczny. Po pierwsze, wnioskodawca nie powiązał go z art. 167 ust. 3 Konstytucji, który zastrzega wyłączność ustawy do określania źródeł dochodów jednostek samorządu terytorialnego. Po drugie, problem wytycznych dotyczących treści rozporządzenia odnosi się do art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach oraz do aktu wykonawczego wydanego na podstawie przepisu upoważniającego, które nie zostały wskazane we wniosku jako przedmiot kontroli.

14 5.3. Okoliczności te uzasadniają odmowę nadania wnioskowi dalszego biegu w zakresie badania zgodności art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 92 ust. 1, art. 166 ust. 1 i art. 167 ust. 4 Konstytucji oraz art. 9 ust. 4 i 7 Karty ze względu na niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK z 1997 r.).

6. Kolejny zarzut odnosi się do istniejącej, zdaniem wnioskodawcy, niespójności w modelu podziału środków budżetowych na cele oświatowe (niezgodność art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 165 ust. 1 i 2 oraz art. 167 ust. 3 Konstytucji).

16 6.1. Wnioskodawca zauważa, że art. 32 ustawy okołobudżetowej ingeruje w swobodę dysponowania subwencją ogólną, co narusza jej istotę, gdyż jednostka samorządu terytorialnego traci uprawnienie do decydowania o przeznaczeniu środków otrzymanych z tytułu subwencji ogólnej.

17 6.2. Trybunał ustalił, że zarzutów takich nie można rozpatrzyć bez wskazania precyzyjnej podstawy prawnej kwalifikacji środków otrzymywanych przez samorząd terytorialny na realizację zadań związanych z koniecznością stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, a w szczególności art. 3, art. 7 i art. 28 ustawy o dochodach. Skoro wnioskodawca nie powołał tych przepisów ustawy o dochodach jako przepisów związkowych, to tym samym zarzut wkroczenia przez ustawodawcę w swobodę dysponowania subwencją ogólną nie mógł zostać rozpoznany.

18 6.3. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że wnioskodawca kwestionuje art. 32 ustawy okołobudżetowej ze względu na zacieranie przez ustawodawcę różnic między subwencją ogólną i dotacją celową. Rozważania te są jednak niewystarczające do uznania, że w wyniku wprowadzonej zmiany ustawowej doszło do naruszenia kompetencji objętych zakresem działania jednostek samorządu terytorialnego.

Sama niespójność nie musi przesądzać o wkroczeniu przez ustawodawcę w zakres kompetencji tych jednostek.

19 6.4. Okoliczności te uzasadniają odmowę nadania wnioskowi dalszego biegu w zakresie badania zgodności art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 165 ust. 1 i 2 oraz art. 167 ust. 3 Konstytucji z uwagi na niedopuszczalność wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK z 1997 r.).

7. W następnym zarzucie wnioskodawca odwołuje się do zasady określoności prawa (art. 2 Konstytucji).

21 7.1. Zdaniem Rady Miasta „rozporządzenie, do którego odsyła zaskarżony przepis, nie określa (…) wysokości środków przydzielonych danej jednostce samorządu terytorialnego w zakresie zadań wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży”. Wnioskodawca zarzuca także, że nie jest możliwe samodzielne wyliczenie minimalnego limitu wydatków, o którym mowa w art. 32 ustawy okołobudżetowej.

22 7.2. Trybunał przypomina, że zasada poprawnej legislacji obejmuje między innymi wymóg dostatecznej określoności przepisów, które powinny być formułowane w sposób precyzyjny i jasny oraz poprawny pod względem językowym (zob. wyrok TK z 24 lutego 2003 r., sprawa K 28/02, OTK ZU nr 2/A/2003, poz. 18). Konstytucyjne zasady przyzwoitej legislacji i określoności przepisów prawa pozwalają oczekiwać od racjonalnego ustawodawcy tworzenia norm prawnych, które nie będą budzić wątpliwości co do treści przyznawanych praw (nakładanych obowiązków).

23 7.3. Odnosząc się do tej części wniosku, Trybunał podkreśla, że kwestionowany przez wnioskodawcę mechanizm wyliczania kwot subwencji został określony w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 28 ust. 6 ustawy o dochodach. Jednak ten akt wykonawczy nie został zaskarżony przez Radę Miasta Knurowa, co powoduje, że nie można rozpatrzyć zarzutu związanego z trudnościami w ustaleniu kwot subwencji na specjalną organizację nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży.

24 7.4. Okoliczność ta uzasadnia odmowę nadania wnioskowi dalszego biegu w zakresie badania zgodności art. 32 ustawy okołobudżetowej z art. 2 Konstytucji z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK z 1997 r.).

8. Trybunał Konstytucyjny ustalił także, że zaskarżony przepis utracił moc obowiązującą. Okoliczność powyższa, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK z 1997 r., stanowi podstawę odmowy nadania wnioskowi dalszego biegu.
9. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej