Uzasadnienie
Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna (dalej: wnioskodawca), reprezentowana przez ustanowionego pełnomocnika, wystąpiła 22 czerwca 2021 r. (data nadania) do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 8 października 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi wnioskodawcy 15 października 2021 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku przez: wyjaśnienie, czy w sprawie, w związku z którą wnioskodawca wystąpił do Trybunału, oprócz dołączonej do wniosku „decyzji Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej VII Kadencji podjętej na posiedzeniu nr XIII w dniach 20-21 stycznia 2021 r. w Warszawie” (wskazanej przez wnioskodawcę jako dokument stanowiący podstawę wystąpienia do Trybunału, s. 3, punkt IV wniosku), została podjęta uchwała, o której mowa w art. 48 ust. 2 pkt 1 u.o.t.p.TK; w wypadku podjęcia uchwały, doręczenie jej kopii oraz kopii protokołu, o którym mowa w art. 48 ust. 2 pkt 2 u.o.t.p.TK, poświadczonych przez pełnomocnika wnioskodawcy za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami); podanie podstawy prawnej wystąpienia przez wnioskodawcę z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego (zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK); poinformowanie, czy w zdaniu: „(…) kwestionowana u.o.t.p.t.k. oraz r.t.s.l.w.
dotyczą spraw objętych zakresem działania Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej (…)” (punkt II, s. 2 wniosku), a także w zdaniu następnym, skrót „u.o.t.p.t.k.” został użyty przez wnioskodawcę celowo, czy omyłkowo. Wnioskodawca został także zobowiązany do uzasadnienia zarzutów niekonstytucyjności zaskarżonych przez niego przepisów zgodnie z wymogami określonymi w art. 47 ust. 2 u.o.t.p.TK.
W piśmie procesowym z 22 października 2021 r. (data nadania) wnioskodawca wniósł „o wycofanie wniosku o sygn. Tw 5/21”.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) wnioskodawca może wycofać wniosek do rozpoczęcia rozprawy. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym prawo do cofnięcia wniosku przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania wnioskodawcy i stanowi odzwierciedlenie zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (zob. postanowienia TK z: 4 marca 1999 r., sygn. SK 16/98, OTK ZU nr 2/1999, poz. 26; 8 marca 2000 r., sygn. K 32/98, OTK ZU nr 2/2000, poz. 64; 13 września 2000 r., sygn. K 24/99, OTK ZU nr 6/2000, poz. 192). Wycofanie wniosku przed rozpoczęciem rozprawy nie podlega zatem kontroli Trybunału Konstytucyjnego.
Złożone przez wnioskodawcę oświadczenie o wycofaniu wniosku wyczerpuje przesłankę, o której mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, co stanowi podstawę umorzenia postępowania w analizowanej sprawie.
Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił, jak w sentencji.