Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 1 lutego 1999 r., FPK 10/98

Sprawa

w sprawie z odwołania (...) od decyzji Prezydenta Gminy i Miasta Ż. z dnia 20 marca 1998 r., w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności Czy przez "wysokość opłaty rocznej naliczanej z tytułu użytkowania wieczystego za 1997 rok" o której mowa w art. 5 ust. 2 powołanej ustawy należy rozumieć wysokość opłaty zaoferowanej w wypowiedzeniu, czy też jej wysokość po zastosowaniu ustawowej, 50 procent ulgi dla emerytów i rencistów, których wyłącznym źródłem utrzymania była emerytura lub renta /art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1991 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - t.j. Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./? podjął następującą uchwałę: Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytania prawne.

Rozpoznanie

(...) pytania prawnego pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) o następującym brzmieniu:

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przedstawione pytanie prawne, spełnia wymagania formalne określone w art. 22 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./. Uchwałę zawierającą pytanie prawne podjął pełny skład Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Z akt sprawy wynika, że w chwili podejmowania uchwały Samorządowe Kolegium Odwoławcze liczyło 15 członków z czego 14-tu uczestniczyło w podjęciu uchwały. Spełniony także został warunek określony w art. 22 ust. 4 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych.

Ustosunkowując się do zagadnień postawionych w pytaniu prawnym, a przede wszystkim do tego, czy udzielenie odpowiedzi na pytanie może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, należy zauważyć, że ustawy wprowadzające reformę ustrojową państwa, dokonały zmian w określeniu kompetencji organów administracji publicznej oraz że nastąpiła zmiana przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności. Ustawa z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej /Dz.U. nr 106 poz. 668/, a przede wszystkim ustawa z dnia 3 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 156 poz. 1020/ ustanowiły nowy stan prawny w zakresie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności, w tym również w kwestii ustalania opłat za przekształcenie. Zmiany w tym względzie wynikają w szczególności z nowego brzmienia art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 4 września 1997 r., a więc przepisów dotyczących generalnie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oraz określenie sytuacji, gdy to przekształcenie następuje nieodpłatnie.

Zgodnie z brzmieniem art. 4 powołanej ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r. weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a więc w dniu 5 stycznia 1999 r. W myśl z kolei jej art. 2 do spraw wszczętych, lecz nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się jej przepisy. Oznacza to więc, że przepisy ustawy o przekształceniu użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 3 grudnia 1998 r. znajdą również zastosowanie w sprawie, w związku z którą sformułowane zostało pytanie prawne. Sprawa ta do chwili obecnej bowiem nie została zakończona decyzją ostateczną. Skoro zaś tak, to w aktualnym stanie prawnym rozstrzygnięcie wspomnianej sprawy nie zależy już od odpowiedzi na skierowane do Sądu pytanie, gdyż kwestia ta została dodatkowo uregulowana w art. 5a ustawy.

Z podniesionych wyżej powodów wyjaśnienie wątpliwości prawnych zawartych w sformułowanym przez pełny skład Samorządowego Kolegium Odwoławczego stało się zbędne. Przedmiotem pytania prawnego przedstawionego przez samorządowe kolegium odwoławcze i odpowiedzi na pytanie prawne udzielonej przez Naczelny Sąd Administracyjny w trybie art. 22 ust. i ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz. U. nr 122 poz. 593 ze zm./ oraz art. 18 ust. 2 i art. 50 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ mogą być kwestie prawne /wątpliwości co do treści przepisów prawnych/, od których wyjaśnienia zależy rozstrzygnięcie rozpoznawanej przez kolegium sprawy /po r. uchwałę składu pięciu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 1997 r. OPK 2/97 - ONSA 1997 Nr 3 poz. 108/.

Mając na uwadze wszystkie podniesionej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie powołanych wyżej art. 18 ust. 2 i art. 50 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym odmówił udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.