Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 1 lutego 1999 r., FPK 11/98

Sprawa

w sprawie z odwołania (...) od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 29 kwietnia 1998 r. (...), w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności Czy w rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 123 poz. 781/ użytkownicy wieczyści, którzy wnieśli jednorazową opłatę roczną za cały okres wieczystego użytkowania, winni uiszczać opłatę za przekształcenie tego prawa w prawo własności, naliczoną od opłaty jednorazowej, w której mieściła się również opłata za rok 1997 czy też jako podstawę ustalenia opłaty przyjąć należy hipotetycznie wyliczoną wartość gruntu w 1997 r. podjął następującą uchwałę: Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytania prawne.

Rozpoznanie

(...) pytania prawnego pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) o następującym brzmieniu:

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Oceniając przedstawione pytanie prawne w świetle regulacji art. 22 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./ stwierdzić trzeba, że uchwałę pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zawierającą pytanie prawne podjęto na wniosek składu orzekającego, który rozpatrywał odwołanie (...) od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 29 kwietnia 1998 r. Z akt sprawy wynika przy tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze liczy dziewięć osób, z których osiem uczestniczyło w podjęciu przedmiotowej uchwały. Spełniony zatem został wymóg przewidziany w art. 22 ust. 4 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych.

Odmiennie natomiast w chwili obecnej ocenić należy występowanie w niniejszej sprawie drugiej z przesłanek warunkujących dopuszczalność zwrócenia się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pytaniem prawnym, tj. przesłanki określonej w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r.

Powodem takiego wniosku jest fakt, że w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym została uchwalona ustawa z dnia 3 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 156 poz. 1020/. Ustawą tą dokonano szeregu zmian stanu prawnego obowiązującego w dacie formułowania przedmiotowego pytania prawnego. Jedna z nich polegała na rozszerzeniu, określonego w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r., katalogu przypadków, w których przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności następuje pod tytułem darmym. Wśród tych nowych przypadków, dodanych wymienioną nowelą ustawodawca przewidział między innymi sytuację, gdy użytkownicy wieczyści wnieśli jednorazowo opłatę za cały okres użytkowania wieczystego. Mianowicie zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 pkt. 5 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 1998 r., przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności następuje nieodpłatnie na rzecz użytkowników wieczystych oraz ich następców prawnych, którzy wnieśli jednorazowo opłatę za cały okres użytkowania wieczystego.

Stwierdzić wobec tego należy, że pytanie prawne pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w świetle wyżej przytoczonej regulacji, stało się bezprzedmiotowe. Pytanie to bowiem sprowadza się do problemu, jak ustalić opłatę za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w przypadku, gdy użytkownicy wieczyści wnieśli jednorazową opłatę za cały okres użytkowania wieczystego, która tym samym obejmowała także opłatę za rok 1997. Problem ten pojawił się zaś w związku z tym, że w świetle art. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. zasadą jest odpłatne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, a równocześnie sytuacji wyżej przedstawionej nie przewidziano w określonym przez art. 6 ust. 1 katalogu przypadków, w których przekształcenie prawa następuje pod tytułem darmym. Mając zatem na względzie nowe brzmienie art. 6 ust. 1, nadane ustawą z dnia 3 grudnia 1998 r. wątpliwości prawne wskazane w pytaniu prawnym przestają tym samym istnieć.

Wyrażony wyżej pogląd dodatkowo wspiera treść przepisu art. 4 ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r., zgodnie z którym ustawa ta wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a więc od 5 stycznia 1999 r. W myśl z kolei jej art. 2, do spraw wszczętych lecz nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się jej przepisy. Tak więc przepisy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 1998 r. znajdą także zastosowanie w sprawie, w związku z którą zostało sformułowane przedmiotowe pytanie prawne. Sprawa ta bowiem do chwili obecnej nie została zakończona decyzją ostateczną. Skoro więc organy orzekające, z mocy przytoczonej wyżej regulacji prawnej, obowiązane są rozpatrzyć sprawę z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 3 grudnia 1998 r., to tym samym jej rozstrzygnięcie nie zależy już od odpowiedzi na skierowane pytanie prawne.

Z tych względów uznać należy, że w sprawie nie zachodzi przesłanka określona w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./. Zgodnie bowiem z tym przepisem, jak również z przepisami art. 18 ust. 2 i art. 50 ustawy z dnia 11 maja 1995r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, przedmiotem pytania prawnego przedstawionego przez samorządowe kolegium odwoławcze i odpowiedzi na pytanie prawne udzielonej przez Naczelny Sąd Administracyjny mogą być tylko wątpliwości prawne, od których wyjaśnienia zależy rozstrzygnięcie sprawy rozpoznanej przez kolegium /por.: uchwałę składu pięciu sędziów Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 3 marca 1997 r. OPK 2/97 - ONSA 1997 Nr 3 poz. 107/. Wątpliwości takie, jak to już wskazano, w rozpoznawanej sprawie nie występują

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się wyżej przedstawionymi względami, na podstawie art. 18 ust. 2 i art. 50 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, odmówił udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.