Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Pytanie prawne Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. sformułowane zostało na tle przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 123 poz. 781/. Ustawa ta uległa nowelizacji na podstawie ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 156 poz. 1020/. Nowelizacja ta, obowiązująca od 5 stycznia 1999 r., objęła m.in. unormowania przepisów art. art. 5 i 6 ustawy, których problematyka stała się przedmiotem wątpliwości prawnych Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Przepis art. 6 ust. 1 uzupełniono o pkt 5/, zgodnie z którym przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności następuje nieodpłatnie na rzecz użytkowników wieczystych i ich następców prawnych, którzy wnieśli jednorazową opłatę za cały okres użytkowania wieczystego.
Przepis ten rozstrzyga w sposób jednoznaczny sytuację prawną wymienionych w nim osób w zakresie nie występowania odpłatności za przekształcenie przysługującego im prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W przepisie art. 2 ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności /Dz.U. nr 156 poz. 1020/ postanowiono natomiast, że do spraw wszczętych, lecz nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się jej przepisy. Tym samym w sprawie, w której zadano rozpatrywane pytania prawne odnośnie odpłatnego, czy też nieodpłatnego charakteru przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w przypadku osób fizycznych, które wniosły jednorazowo opłatę za cały okres użytkowania wieczystego, zastosowanie powinny znaleźć przepisy wprowadzone nową ustawą z dnia 3 grudnia 1998 r., w tym art. 6 ust. 1 pkt 5/ stanowiącego o nieodpłatnym przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w przypadku tej grupy osób.
W tej sytuacji w obecnym stanie prawnym nie występują poważne wątpliwości prawne, które uzasadniałyby udzielenie odpowiedzi na przedstawione pytania prawne. Tym samym skoro odpadła przesłanka określona w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./, od której występowania uzależniona jest możliwość uzyskania odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne w kwestiach budzących poważne wątpliwości w konkretnej sprawie, orzeczono jak w sentencji.