Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 8 lutego 1999 r., FPK 18/98

Sprawa

w sprawie z odwołania (...) od decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia 24 czerwca 1998 r. (...), w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności Czy przez opłatę roczną naliczoną z tytułu użytkowania wieczystego za 1997 r., o której stanowi art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności - należy rozumieć - opłatę uwzględniającą 50 procent obniżkę, która przysługiwała na mocy art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. podjął następującą uchwałę: Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.

Rozpoznanie

(...) pytania prawnego pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) o następującym brzmieniu:

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Oceniając przedstawione pytanie prawne w świetle regulacji zawartej w art. 22 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./ należy stwierdzić, że określone w nim wymagania formalne zostały w rozpatrywanej sprawie spełnione. Uchwałę pełnego składu Samorządowego Kolegium odwoławczego w J.G., zawierającą pytanie prawne, podjęto na wniosek składu orzekającego rozpoznającego odwołanie (...) od decyzji Burmistrza Miasta K. z dnia 24 czerwca 1998 r.

Z akt sprawy wynika ponadto, że w dacie podejmowania uchwały Samorządowe Kolegium Odwoławcze liczyło 16 członków, z których 12 uczestniczyło w podjęciu uchwały. Nie został natomiast spełniony wymóg merytoryczny określony przepisem art. 22 ust. 1 in fine cyt. ustawy.

W toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym uchwalona została i weszła w życie ustawa z dnia 3 grudnia 1998 r. o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 156 poz. 1020/. Ustawą tą m.in. dokonano zmian w dotychczasowej regulacji związanej z zasadami ustalania opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Jedna z tych zmian sprowadza się do skreślenia w przepisie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. wyrazu "naliczonej", odnoszącego się do opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego za 1997 r., co - mając na uwadze treść pytania sformułowanego przez pełny skład Samorządowego Kolegium Odwoławczego - powoduje, iż nawiązuje ono do nieobowiązującego już w istotnej części stanu prawnego. Niezależnie od tej zmiany, znowelizowany przepis art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 4 września 1997 r. przyznał odpowiednio kierownikowi urzędu rejonowego, wójtowi albo burmistrzowi /prezydentowi miasta/ prawo określenia, w drodze decyzji, nie tylko wysokości pierwszej raty rocznej, ale również wysokości całej należności związanej z opłatą za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Nie ulega wątpliwości, że do tych właśnie zagadnień sprowadzała się istota pytania pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Zgodnie z brzmieniem art. 4 powołanej ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r. weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a więc w dniu 5 stycznia 1999 r. Z kolei, zgodnie z art. 2, do spraw wszczętych, lecz nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się jej przepisy. Oznacza to więc, że przepisy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 3 grudnia 1998 r. znajdują również zastosowanie w sprawie, w związku z którą sformułowane zostało pytanie prawne. Sprawa ta bowiem do chwili obecnej nie została zakończona decyzją ostateczną. W tej sytuacji, w aktualnym stanie prawnym rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie zależy już od odpowiedzi na skierowane do Sądu pytanie.

Jak już niejednokrotnie podkreślano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego /por. uchwałę z dnia 19 czerwca 1996 r., FPK 1/96 - ONSA 1996 Nr 3 poz. 103/, z unormowania zawartego w przepisie art. 22 ust. 1 i 3 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych wynika, iż instytucja pytań prawnych ma zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy toczy się postępowanie administracyjne w określonej sprawie, a od odpowiedzi na pytanie zależy rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty. Pytanie prawne jest zatem instytucją mającą na celu uzyskanie przez organ rozpoznający sprawę na skutek wniesionego odwołania wiążącej sądowej wykładni prawa, w kwestii, która będzie miała istotne znaczenie w sprawie będącej przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego. Z podniesionych wyżej powodów wyjaśnienie wątpliwości prawnych zawartych w sformułowanym przez pełny skład Samorządowego Kolegium Odwoławczego utraciło już taki charakter.

Mając na uwadze wszystkie podniesionej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie powołanych wyżej art. 18 ust. 2 i art. 50 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym odmówił udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.