Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 maja 1997 r., FPK 4/97

Sprawa

w sprawie z odwołania Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy (...) w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym, w sprawie podatku rolnego.

Rozpoznanie

prawnych pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) o następującym brzmieniu:

Teza

Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytania prawne.

Sentencja

1. Czy do nakładów inwestycyjnych, o których mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym zaliczyć należy wartość robocizny własnej w tym płace netto plus obciążenia na ZUS oraz koszty pośrednie od robocizny własnej pracowników zakładu remontowo-budowlanego inwestora jak również odsetki od kredytów budowlanych zaciągniętych na realizację inwestycji i prowizje od obsługi klientów.
2. czy karty pracy pracowników i rachunki za wykonane umowy zlecenia /o dzieło/ zawarte z pracownikami inwestora i osobami trzecimi w zakresie robót objętych przedmiotem procesu inwestycyjnego są rachunkami w rozumieniu przepisu art. 13 ust. 2 ustawy o podatku rolnym i par. 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 maja 1990 r. podjął następującą uchwałę:

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./ kolegium w pełnym składzie może wystąpić do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pytaniem prawnym, od odpowiedzi na które zależy rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy. Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 4 powołanej ustawy wystąpienie z pytaniem prawnym następuje w formie uchwały podjętej na wniosek składu orzekającego przez pełny skład samorządowego kolegium odwoławczego, w głosowaniu jawnym, bezwzględną większością głosów, przy obecności co najmniej 3/5 składu kolegium.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości spełnienie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wymogów określonych w art. 22 ust. 4 cytowanej ustawy, albowiem uchwała w sprawie skierowania przedmiotowych pytań prawnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego została podjęta na odpowiedni wniosek składu orzekającego tego Kolegium, rozpoznającego odwołanie Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy, a z załączonego protokołu Zgromadzenia Ogólnego Kolegium wynika, że na ogólną liczbę 10 członków Kolegium obecnych na Zgromadzeniu było 9 członków, którzy w głosowaniu jawnym jednogłośnie przyjęli tę uchwałę.

Jednakże według oceny Sądu wniesione pytania prawne nie spełniają podstawowego wymogu, określonego w art. 22 ust. 1 powołanej wyżej ustawy to jest zależności rozstrzygnięcia rozpoznawanej przez Kolegium sprawy od odpowiedzi na skierowane pytania. Na podstawie analizy przedstawionych akt sprawy należy bowiem uznać, że rozpoznawana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprawa z wniosku Przedsiębiorstwa o udzielenie ulgi inwestycyjnej z tytułu nakładów poniesionych na modernizację budynków inwentarskich, w której wystąpiono z pytaniami prawnymi została już wcześniej rozstrzygnięta decyzją Burmistrza Miasta i Gminy, wydaną po rozpatrzeniu wniosku strony z dnia 2 czerwca 1995 r.

Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 13 ust. 2 z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym /t.j. Dz.U. 1993 nr 94 poz.431 ze zm./ ulga inwestycyjna m.in. z tytułu modernizacji budynków inwentarskich będąca przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest przyznawana po zakończeniu inwestycji i udzielenie tej ulgi powinno nastąpić jedną decyzją właściwego organu podatkowego powołaną wyżej decyzją z dnia 11 września 1995 r. Burmistrz po rozpatrzeniu wniosku strony udzielił ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym w określonej wysokości przy uznaniu jedynie nakładów inwestycyjnych udokumentowanych odpowiednimi rachunkami. Należy również zauważyć, że z treści wniosku Przedsiębiorstwa z dnia 2 czerwca 1995 r. rozpatrzonego powyższą decyzją wynika, iż został on złożony po końcowym rozliczeniu przeprowadzonej inwestycji i wynikające z niego żądanie stron dotyczyło przyznania ulgi od całości wykazanych nakładów inwestycyjnych, w tym także od kosztów robocizny własnych pracowników, które to zagadnienie stanowi główny przedmiot skierowanych obecnie pytań prawnych.

W tych warunkach należy uznać, że powyższa decyzja Burmistrza stanowiła zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o podatku rolnym rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie przyznania dla Przedsiębiorstwa ulgi inwestycyjnej z tytułu dokonanej modernizacji budynków inwentarskich. Należy także wskazać, że dodatkowy wniosek strony z dnia 29 sierpnia 1995 r., stanowiący dla organów podatkowych podstawę do wszczęcia i prowadzenia rozpoznawanej sprawy został złożony do organu pierwszej instancji przed wydaniem decyzji z dnia 11 września 1995 r. oraz zawierał on w zasadzie takie samo żądanie jak wcześniejszy wniosek z dnia 2 czerwca 1995 r., w związku z czym podlegał on rozpatrzeniu w sprawie zakończonej powyższą decyzją.

Końcowo należy stwierdzić, że odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego na pytania prawne samorządowych kolegiów odwoławczych z uwagi w szczególności na swoją moc wiążącą w danej sprawie /patrz art. 49 ust. 5 w związku z art. 50 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ może być udzielona jedynie w przypadku, jeżeli spowoduje ona prawidłowe, zgodne z przepisami prawa rozstrzygnięcie rozpoznawanej przez kolegium sprawy.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny odmówił udzielenia odpowiedzi na wniesione pytania prawne.