Orzeczenie NSA w Warszawie (przed reformą) z 25 stycznia 1999 r., FPK 9/98

Sprawa

w sprawie z odwołań (...) od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia 2 kwietnia 1998 r. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności

Rozpoznanie

(...) pytań prawnych pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) o następującym brzmieniu:

Sentencja

1. Czy osobie, która wpłaciła jednorazowo opłatę za cały okres użytkowania wieczystego na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1972 roku o terenach budownictwa jednorodzinnego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach /Dz.U. nr 27 poz. 192/ przysługuje prawo nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 123 poz. 781/?
2. W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, w jaki sposób opisanym powyżej osobom naliczyć wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste za rok 1997, jako podstawę do obliczenia opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności? podjął następującą uchwałę: Odmówić udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytania prawne.

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Pytanie prawne pełnego składu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. zostało sformułowane na tle przepisów ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 123 poz. 781/. W trakcie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ustawa ta została znowelizowana. W dniu 3 grudnia 1998 r. bowiem została uchwalona ustawa o zmianie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 156 poz. 1020/. Powołana ostatnio ustawa uzupełniła między innymi treść ustawy z dnia 4 września 1998 r. przez dodanie do jej art. 6 ust. 1 punktu 5, który stanowi, że przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności następuje nieodpłatnie na rzecz użytkowników wieczystych oraz ich następców prawnych, którzy wnieśli jednorazową opłatę za cały okres użytkowania wieczystego. Przytoczony przepis normuje więc materię, której dotyczy pytanie prawne Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 3 grudnia 1998 r., weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia, a więc w dniu 5 stycznia 1999 r. Zgodnie zaś z jej art. 2, do spraw wszczętych, lecz nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się jej przepisy. Oznacza to więc, że przepisy ustawy o przekształceniu użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności, w brzmieniu nadanym jej ustawą z dnia 3 grudnia 1998 r., znajdują również zastosowanie w sprawie, w związku z którą zostało sformułowane pytanie prawne. Sprawa ta bowiem do chwili obecnej nie została zakończona decyzją ostateczną. Skoro zaś tak, to w aktualnym stanie prawnym rozstrzygnięcie wspomnianej sprawy nie zależy już od odpowiedzi na wymienione wyżej pytanie prawne, gdyż wskazana w nim kwestia została unormowana w powołanym wyżej art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./ oraz art. 18 ust. 2 i art. 50 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ przedmiotem pytania prawnego przedstawionego przez samorządowe kolegium odwoławcze i odpowiedzi na pytanie prawne udzielonej przez Naczelny Sąd Administracyjny mogą być kwestie prawne /wątpliwości co do treści przepisów prawnych/, od których wyjaśnienia zależy rozstrzygnięcia rozpoznawanej przez kolegium sprawy. Istnienie zatem powyższej zależności pomiędzy treścią pytania prawnego a rozstrzygnięciem sprawy stanowi niezbędną przesłankę procedury pytań prawnych. W rozpoznawanej sprawie przesłanka ta nie występuje.

Naczelny Sąd Administracyjny, z wyżej podanych powodów, stosownie do art. 18 ust. 2 i art. 50 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym odmówił udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne.