Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 10 listopada 1999 r., I SA 1000/99

PostanowienieprawomocneNSA w Warszawie (przed reformą)·10 listopada 1999 r.

Powołane przepisy

Rozpoznanie
na rozprawie
Sprawa
sprawy z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w Rz. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania w sprawie zmiany ostatecznej decyzji zezwalającej na podział nieruchomości postanawia - wskazać jako organ właściwy do rozpoznania odwołania Spółdzielni Mieszkaniowej "P." w Rz. od decyzji Prezydenta Miasta Rz. z 10 grudnia 1998 r., (...) w sprawie zmiany ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości - Wojewodę P.; (...).
Od orzeczenia
od decyzji

Teza

Przepis art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm./, wszedł w życie z dniem 1 stycznia 1998 r. i dotyczy właściwości organów samorządowych do orzekania w sprawach podziału nieruchomości w postępowaniu zwykłym, będącym w toku /art. 233 ustawy/ lub wszczętym po 1 stycznia 1998 r. Przepisy tej ustawy nie wprowadzają natomiast żadnych zmian w zakresie właściwości organów działających w trybie nadzoru. W tym postępowaniu pozostaje zatem dotychczasowa właściwość organów, uregulowana przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Spółdzielnia Mieszkaniowa "P." z Rz. - wnioskiem z 26 maja 1999 r. - wystąpiła o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Rz. i Wojewodą P. i o wyznaczenie organu właściwego do rozpatrzenia jej odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Rz. z 10 grudnia 1998 r., odmawiającej zmiany w trybie art. 155 Kpa ostatecznej decyzji tegoż Prezydenta z 25 lipca 1997 r. w sprawie podziału nieruchomości.

W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że uznało się za niewłaściwe w sprawie postanowieniem z 12 marca 1999 r. Jego zdaniem o właściwości organu decyduje stan prawny istniejący w dacie wydania decyzji ostatecznej, a nie stan późniejszy, istniejący w dacie orzekania w trybie nadzwyczajnym.

Wojewoda P. natomiast swoje stanowisko uzasadnił tym, że zaskarżona odwołaniem decyzja Prezydenta Miasta Rz. z 10 grudnia 1998 r. została wydana w chwili, gdy stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm./, rozstrzyganie w przedmiocie podziału nieruchomości należało do prezydenta miasta jako zadanie własne, a zatem kompetencja do rozpoznania odwołania od takiej decyzji należy do samorządowego kolegium odwoławczego zgodnie z art. 127 par. 2 i art. 17 pkt 1 Kpa w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 29 grudnia 1998 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem reformy ustrojowej państwa /Dz.U. nr 162 poz. 1126/.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W rozpoznawanym sporze należy uznać za uzasadnione stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rz., że organem właściwym do rozpoznania odwołania od decyzji wydanej w trybie nadzoru jest Wojewoda

P. Właściwość rzeczowa organu administracyjnego do uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji jest oceniana według przepisów prawa materialnego, które stanowiły podstawę ustalenia właściwości organu w dacie wydania decyzji, mającej być przedmiotem weryfikacji - por. wyrok NSA z 7 lipca 1993 r., I SA 116/93 - ONSA 1994 Nr 3 poz. 109.

Nie można przy tym podzielić stanowiska Wojewody P., jakoby art. 96 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uzasadniał właściwość kolegium do rozpatrzenia omawianej sprawy. Powołany przepis wszedł w życie z dniem 1 stycznia 1998 r. i dotyczy właściwości organów samorządowych do orzekania w sprawach podziału nieruchomości w postępowaniu zwykłym, będącym w toku /art. 233 ustawy/ lub wszczętym po 1 stycznia 1998 r. Przepisy tej ustawy nie wprowadzają natomiast żadnych zmian w zakresie właściwości organów działających w trybie nadzoru. W tym postępowaniu pozostaje zatem dotychczasowa właściwość organów, uregulowana przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

Mając to na względzie, Sąd na podstawie art. 28 i 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.