Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 22 marca 1993 r., sygn. akt I SA 1085-1088/92
Teza
- 1. Przydział pomieszczenia zastępczego winien uwzględniać nie tylko treść art. 7 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 - Prawo lokalowe /Dz.U. 1987 nr 30 poz. 165 ze zm./, ale również będący normą materialnoprawną - przepis art. 7 in fine Kpa, zgodnie z którym w określonych sytuacjach /np. określone inwalidztwo, ciężka choroba/ słuszny interes obywatela może wyznaczyć dodatkowe warunki, jakie spełniać winno przydzielone zastępcze pomieszczenie mieszkalne.
- 2. Organ administracji dysponujący dowodem w postaci zaświadczenia lekarskiego nie może tego dowodu pominąć i przydzielić stronie zastępcze pomieszczenie mieszkalne wbrew zaleceniom /ustaleniom/ lekarza.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.