Uzasadnienie
Sygn. I SA 1100/02
B. G. wniósl skargę na bezczynność Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, która w wyniku własnej wykładni przepisów prawa nie wydaje decyzji o sprzedaży na rzecz skarżącego zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego przy ul. R. w W. W konkluzji wnosi o dokonanie przez sąd wykładni przepisów prawa i zobowiązanie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej do sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Wojskowa Agencja Mieszkaniowa wniosła o odrzucenie skargi, bowiem sprawa nie leży w zakresie kognicji sądów administracyjnych. Sprzedaż mieszkań odbywa się na podstawie umowy cywilnej nie zaś decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Na wstępie należy zauważyć ze zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r.
Stosownie do treści art. 97 § 1 cytowanej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/.
Stosownie do treści art. 3 § 1 pkt. 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego artykułu.
Z treści skargi nie wynika, aby żądanie skargi mieściło się w treści art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 cytowanej ustawy. Z tego względu skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 ust. 21 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Domaganie się przez skarżącego rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny kwestii, czy ma on prawo wykupić na własność zajmowany lokal mieszkalny nie mieści się również w katalogu wymienionym w treści art. 3 § 2 pkt. 4 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.