Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 grudnia 1984 r., I SA 1102/84

Teza

Artykuł 17 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ nie stanowi przeszkody w obliczeniu podwyższonego czynszu za pokój stanowiący powierzchnię ponadnormatywną /par. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 1983 r. w sprawie czynszów najmu za lokale mieszkalne i użytkowe - Dz.U. nr 38 poz. 174/, choćby nawet pokój ten powstał w wyniku remontu dokonanego na własny koszt przez najemcę.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Marka G. na decyzję dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Urzędu Wojewódzkiego w Radomiu z dnia 31 lipca 1984 r. w przedmiocie ustalenia czynszu najmu za lokal mieszkalny.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 26 czerwca 1984 r. nr GT.IV-8130/492/83 Kierownik Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Miejskiego w R. ustalił czynsz najmu w wysokości 951 zł za lokal mieszkalny nr 10 przy ul. M. nr 34 w R. W uzasadnieniu decyzji podano, że lokal mieszkalny o powierzchni 66,09 m2 jest wyposażony w w.c., urządzenia kąpielowe, gaz przewodowy, w związku z czym zastosowano stawkę bazową 6 zł powiększoną o 90 procent. Za pokój stanowiący nadwyżkę powierzchni mieszkalnej, o powierzchni 17,42 m2, zastosowano stawkę w wysokości 11,40 zł.

Od tej decyzji wniósł odwołanie Marek G., podają, że otrzymał decyzję o przydziale jednego pokoju z kuchnią. Za zgodą administracji przeprowadził remont w ten sposób, że mieszkanie przedzielił ściankami gipsowymi i wygospodarował w ten sposób dodatkowe pomieszczenie.

Dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej Urzędu Wojewódzkiego w Radomiu decyzją z dnia 31 lipca 1984 r. nr GKK.II-8130/52/84 zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy, podając w uzasadnieniu, że Marek G. zajmował lokal, którego łączna powierzchnia wynosi 66,09 m2. W pierwotnym stanie lokal składał się z pokoju, kuchni, przedpokoju oraz łazienki. W związku z dokonanym remontem nastąpił trwały podział pokoju, a mianowicie uzyskano 3 pokoje, kuchnię, przedpokój oraz łazienkę. Lokal zamieszkuje rodzina składająca się z 3 osób i w związku z tym występuje powierzchnia ponadnormatywna jednego pokoju.

Na tę decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Marek G., podnosząc te same zarzuty, co w odwołaniu od decyzji organu I instancji, oraz powołując się na art., 17 prawa lokalowego.

W odpowiedzi na skargę dyrektor Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej podtrzymał swoją decyzję, powtarzając argumenty zawarte w jej uzasadnieniu i dodając, że remont przeprowadzony przez skarżącego nie był ulepszeniem lokalu w rozumieniu art. 17 prawa lokalowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na rozprawie skarżący sprecyzował, że podstawą prawną żądania niepodwyższania czynszu jest art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/. Należy zgodzić się ze skarżącym, że art. 17 ust. 1 prawa lokalowego nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż remont lokalu nie jest założeniem urządzeń technicznych, a i skarżący nie twierdzi, by jakieś urządzenia techniczne założył. Niezależnie zaś od tego, czy remont mieszkania może nazwać "innym ulepszeniem", o którym mówi art. 17 ust. 2 prawa lokalowego, co budzi uzasadnione wątpliwości, przepis ten w ogóle nie dotyczy czynszu, lecz rozliczenia za dokonane ulepszenia, co wyraźnie wynika z jego treści. tak więc art. 17 ust. 2 prawa lokalowego nie stanowi przeszkody, aby obliczyć czynsz za 1 pokój obejmujący ponadnormatywną powierzchnię zgodnie z par. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 1983 r. w sprawie czynszów najmu za lokale mieszkalne i użytkowe /Dz.U. nr 38 poz. 174/ jeśli nawet pokój ten powstał na skutek remontu dokonanego na własny koszt przez najemcę.

Z tych względów należy uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i zgodnie z art. 207 par. 5 Kpa skargę należało oddalić.