Postanowienie WSA w Olsztynie z 19 lutego 2004 r., I SA 118/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

w dniu 19 lutego 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi C. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przywrócenia własności nieruchomości postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz (Sprawozdawca) Sędziowie WSA Zbigniew Ślusarczyk Asesor WSA Katarzyna Matczak
Grażyna Wojtyszek protokolant

Uzasadnienie

2 I SA 118/03

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. decyzją z 28 października 2002 r. Rep. "[...]" utrzymało w mocy decyzję Starosty E. z 16 września 2002 r. Nr "[...]" odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie przywrócenia na własność nieruchomości W. W. przejętych na własność Skarbu Państwa decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia 9 czerwca 1965 r. Nr "[...]".

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył C. W. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Stanowisko swoje w tym przedmiocie Kolegium uzasadniało wydaniem na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym w dniu 10 marca 2003 r. decyzji Nr Rep. "[...]", którą uchyliło decyzję własną z 28 października 2002 r. oraz decyzję Starosty E. z 16 września 2002 r. i umorzyło postępowanie przed organem I-ej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: W związku z postanowieniami art. 97 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r., przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1271 z póz. zm.) właściwym obecnie do rozpoznania sprawy ze skargi C. W. jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Stosownie do postanowienia art. 38 ust. l ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74 póz. 368 z póz. zm.) obowiązującej w dniu wniesienia skargi przez C. W., Sąd Administracyjny przesyłał odpis skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono i zobowiązywał go do udzielenia w terminie 30 dni od otrzymania powyższego odpisu skargi odpowiedzi na nią i nadesłania w tym terminie również akt sprawy.

Organ administracji publicznej, którego działalność lub bezczynność była przedmiotem skargi mógł zgodnie z ustępem 2 w/w art. 38 uwzględnić skargę w całości do dnia wyznaczenia przez Sąd terminu rozprawy, to znaczy gdy przedmiotem zaskarżenia jest - jak w tej sprawie - akt administracyjny - decyzja - zmienić lub uchylić go we własnym zakresie nie przesyłając akt sprawy do Sądu. W niniejszej sprawie przypadek taki miał właśnie miejsce.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. po otrzymaniu z Sądu odpisu skargi (w lutym 2003 r.) C. W. na decyzję tegoż Kolegium z 28 października 2002 r. działając na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym wydało w dniu 10 marca 2003 r. decyzję Rep. "[...]", którą uwzględniając wniesioną skargę w całości uchyliło swoją decyzję z 28 października 2002 r., o której wyżej mowa, będącą przedmiotem skargi w tej sprawie, a także uchyliło decyzję Starosty E. z 16 września 2002 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie przywrócenia na własność nieruchomości W. W. przejętych na rzecz Skarbu Państwa decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z 9 czerwca 1965 r. i umorzyło w tym zakresie postępowanie przed organem I instancji.

Oznacza to, że w dniu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, tj. w dniu 19 lutego 2004 r., na której miała być rozpoznana skarga C. W. na wzmiankowaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z 28 października 2002 r. w obrocie prawnym już tej - decyzji nie było i tym samym nie mogła być przedmiotem oceny Sądu pod kątem jej zgodności z prawem.

W takiej sytuacji skoro odpadł przedmiot skargi rozpoznanie sprawy stało się bezprzedmiotowe a co za tym idzie wydanie wyroku zbędne.

Z tych względów na podstawie art. 161 § l pkt 3 i art. 201 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270) orzeczono jak w sentencji.