Wyrok WSA w Warszawie z 12 stycznia 2004 r., I SA 1202/03

Sąd

W IMIENIU PRZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 12 stycznia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Joanna Runge – Lissowska (spr.) Sędziowie NSA Anna Lech WSA Daniela Kozłowska
Anna Jurak protokolant

Uzasadnienie

I SA 1202/03

Decyzją z dnia [...].04.2003 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...].03.2003 r. nr [...], przyznającą G. K. zasiłek celowy na miesiąc marzec w wysokości 120 zł. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podało, że z akt sprawy wynika, iż G. K. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, nie posiada żadnych dochodów i utrzymuje się z świadczeń otrzymanych z pomocy społecznej, spełnia zatem kryteria uprawniające do otrzymania zasiłku celowego. Kolegium stwierdziło, iż organ pomocy społecznej pierwszej instancji przyznając zasiłek w kwocie 120 zł nie naruszył zasad uznania administracyjnego, bowiem wziął pod uwagę zarówno sytuację materialną i osobistą G. K., jak i swoje możliwości finansowe.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium wniósł G. K., domagając się jej uchylenia i stwierdził, że wysokość zasiłku powinna umożliwiać bytowanie w warunkach odpowiadających godności człowieka, a pomoc w wysokości 120 zł jest symboliczna i zdawkowa. Podniósł też, że przyznawanie głodowych zasiłków nie świadczy o dobrym wywiązywaniu się organów ze zobowiązań wobec obywateli.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r., i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sądy Administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jak wynika z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i tylko takim kryterium oceny kierować się może sąd administracyjny. Zaskarżona decyzja, ani utrzymana w mocy decyzja Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...].03.2003 r. nr [...] nie są niezgodne z prawem, tj. przepisami ustawy z dnia 29 listopada 1990 r., o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze. zm.) i kpa.

Organ I-ej instancji w ramach uznania administracyjnego, gdyż orzekanie w sprawie zasiłku celowego nosi taki charakter – co wynika z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej – przyznał skarżącemu zasiłek celowy. Sytuacja skarżącego, jak wynika z akt sprawy, upoważnia go bowiem do otrzymania wsparcia ze strony pomocy społecznej i taką jest objęty. Jednak organ pomocy społecznej działając w ramach uznania administracyjnego, powinien brać pod uwagę wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, a to zarówno sytuację osoby ubiegającej się o pomoc, jak i obowiązki wobec innych podopiecznych i swoje w tym zakresie możliwości. Orzekając w takich ramach organ I-ej instancji przyznał zasiłek w wysokości 120 zł, zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło błędu w takim rozstrzygnięciu, z czym należy się zgodzić.

Skarga zatem nie mogła być uwzględniona i sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).