Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 19 listopada 1998 r., I SA 1213/98

Sprawa

w sprawie ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (...) w przedmiocie koncesji na prowadzenie apteki.

Teza

Obrony interesów zawodu aptekarza nie stanowi już, niekiedy praktykowane, wypowiadanie się, Prezydium Naczelnej lub Okręgowej Rady Aptekarskiej, o celowości powstania nowej apteki lub hurtowni - zwłaszcza, że nie samorząd aptekarski będzie ponosił ryzyko gospodarcze takiej działalności, ani też, jak w tej sprawie - o zdolności prawnej podmiotu, który zamierza prowadzić aptekę, gdyż w każdym przypadku ocena należy niepodzielnie do organu koncesyjnego.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz uchwałę Prezydium Okręgowej Rady Aptekarskiej

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Istota sprawy sprowadziła się do zagadnienia, pod jakim względem organy samorządu aptekarskiego mają opiniować wnioski koncesyjne, aby zachować swoją właściwość i nie przejmować roli organu koncesyjnego.

Zadaniem samorządu aptekarskiego jest obrona interesów zawodu aptekarza /art. 7 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich - Dz.U. nr 41 poz. 179 ze zm./ czyli interesów osób wykonujących wymagającą odpowiednich kwalifikacji pracę w aptekach i hurtowniach środków farmaceutycznych /art. 3 ustawy/.

Zadanie to wyznacza zakres opinii koncesyjnej i ogranicza ją wyłącznie do problematyki zawodowej, gdyż obrona interesów zawodu aptekarza polega na badaniu kto i w jakich warunkach wykonuje zawód.

Obrony interesów zawodu aptekarza nie stanowi już ani, niekiedy praktykowane, wypowiadanie się o celowości powstania nowej apteki lub hurtowni - zwłaszcza, że nie samorząd aptekarski będzie ponosił ryzyko gospodarcze takiej działalności - ani też, jak w tej sprawie, o zdolności prawnej podmiotu, który zamierza prowadzić aptekę, gdyż w każdym przypadku ocena należy niepodzielnie do organu koncesyjnego.

Organ koncesyjny bowiem jest obowiązany działać na podstawie przepisów prawa /art. 6 Kpa/ i sam rozstrzygnie czy koncesja może być udzielona, załatwiając zaś sprawę musi uwzględnić nie tylko interes wnioskodawcy lecz także interes społeczny /art. 7 in fine Kpa/, nie zawsze tożsamy z oczekiwaniami samorządu zawodowego.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.