Uzasadnienie
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa, decyzją z [...] stycznia 2002 r. nr [...], utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2001 r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2000 r. stwierdzającej nabycie przez Miasto G. z mocy prawa własności nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] o pow. [...] m2.
Z uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego wynika, że decyzją z dnia [...] lipca 2000 r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Miasto G. własności nieruchomości położonej na jego terenie, oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...] o pow. [...] m2, uregulowanej w [...], opisanej szczegółowo w karcie inwentaryzacyjnej nr [...]. Decyzja to stała się ostateczną.
Następnie na wniosek E. S. Wojewoda wznowił postępowanie postanowieniem z dnia [...] września 2001 r. Po uzupełnieniu postępowania Wojewoda decyzją z dnia [...] października 2001 r. odmówił uchylenia uprzedniej decyzji komunalizacyjnej przyjmując, iż E. S. nie wykazała tytułu do przedmiotowej nieruchomości.
Stosownie do unormowania zawartego w art. 151 § 1 ust. 1 kpa Wojewoda odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej, gdyż stwierdził brak podstaw do jej uchylenia wymienionych w art. 145 § 1 i art. 145 a kpa.
Odwołująca się nie wykazała istnienia żadnych podstaw wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 kpa. Przede wszystkim E. S. nie jest stroną postępowania komunalizacyjnego ponieważ nie ma żadnego tytułu do komunalizowanego mienia.
W postępowaniu komunalizacyjnym stronami są podmioty pomiędzy, którymi dochodzi do przesunięcia mienia, tj. Skarb Państwa i właściwa gmina. E. S. nie wykazała, iżby mienie w postaci działki nr [...] o pow. [...] m2 w jakikolwiek sposób należała do niej, zaś przedłożone pisma z dnia 16 maja 1939r. czy ocena techniczna złożona w sprawie sądowej [...] nie mogą potwierdzać prawa własności nieruchomości.
W skardze na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej E. S. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...]. Podniosła, ze zaskarżona decyzja jest dla niej krzywdząca, gdyż pozbawiła ją części działki siedliskowej, której jest właścicielką. Zakwestionowała powierzchnię i granice działki, której dotyczą decyzje. Podważyła zgodność z prawem i stanem faktycznym dokumentów przedłożonych przez komisją inwentaryzacyjną oraz prawidłowość składu tej komisji.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 14 marca 2002 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie skarga jest bezzasadna.
Po wznowieniu postępowania, zakończonego ostateczną decyzją komunalizacyjną, organ przeprowadził postępowanie określone w art. 149 § 2 kpa i uznając, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej odmówił jej uchylenia zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Stwierdzenie przez organ braku podstaw do uchylenia decyzji określonych w art. 145 § 1 i 145 a kpa należy uznać za zgodne z prawem.
Skarżąca E. S. nie wykazała by przysługiwało jej prawo własności do działki nr [...] będącej przedmiotem komunalizacji. W tej sytuacji nie przysługuje jej przymiot strony, w rozumieniu art. 28 kpa, w postępowaniu komunalizacyjnym prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z 10.05.1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 z póz. zm.). W postępowaniu komunalizacyjnym stronami są podmioty pomiędzy którymi dochodzi do przesunięcia mienia tj. Skarb Państwa i właściwa gmina. Dlatego też kwestionowanie przez skarżącą prowadzenia postępowania komunalizacyjnego bez jej udziału nie znajduje prawnego uzasadnienia. Ponieważ E. S. nie jest stroną postępowania komunalizacyjnego to nie jest uprawniona do podważania prawidłowości tego postępowania.
Również zgłaszane przez skarżącą pretensje co do części powierzchni działki nr [...] obiętej komunalizacją jako pochodzącej z działki nr [...], stanowiącej własność skarżącej, nie podlegają rozpoznaniu w postępowaniu komunalizacyjnym. Pretensje te należą do sfery roszczeń cywilno-prawnych i mogą być dochodzone w postępowaniu przed sadami powszechnymi.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.