Nawet wówczas, gdy zarząd drogą publiczną wojewódzką sprawował organ terenowy stopnia wojewódzkiego, droga /i grunt pod nią/ nie stanowiły mienia ogólnonarodowego w rozumieniu art. 5 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. 32 poz. 191 ze zm./ i nie podlegały w ogóle komunalizacji w trybie tej ustawy.
Przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz.U. nr 14 poz. 60 ze zm./ odnoszą się tylko do drogi, której definicję zawiera art. 4 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Nieruchomości, które nie odpowiadają definicji drogi mogły przed dniem 27 maja 1990 r. pozostawać w zarządzie zarządców dróg publicznych, ale na zasadach ogólnych, to jest przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99 ze zm./. W takim zaś wypadku do gruntów takich mogłyby mieć zastosowania przepisy o komunalizacji.
Sentencja
Uchyla zaskarżoną decyzję.
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.