Uzasadnienie
Prezydium Rady Narodowej w W. - działające na podstawie art. 55 § 1rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1934 r. Prawo o postępowaniu wywłaszczeniowym (Dz.U. Nr 86, poz. 776) i art. 6 ustawy z dnia 29 grudnia 1951 r. zmieniającej dekret z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz.U. z 1952 r. Nr 4, poz.
- 25) - orzeczeniem z dnia [...] lipca 1953 r. [...], o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonych w R., wywłaszczyło m.in. nieruchomość o powierzchni [...] m2, stanowiącą własność E. S., natomiast - działając na podstawie art. 27-36 dekretu z dnia 26 kwietnia 1949 r. o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych dla realizacji narodowych planów gospodarczych (Dz.U. z 1952 r. Nr 4, poz.
- 31) - orzeczeniem z dnia [...] lipca 1953 r. [...], o odszkodowaniu za wywłaszczone nieruchomości, przyznało E. S. odszkodowanie w kwocie 434 zł.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast - działając na wniosek E. S., w którego miejsce wstąpiła M. S. - decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. [...] odmówił stwierdzenia nieważności obydwu tych orzeczeń, decyzją zaś z dnia [...] kwietnia 2002 r. [...] utrzymał w mocy tę decyzję.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podał, że archiwalne akta administracyjne nie dają podstaw do uznania, aby orzeczenia te były obciążone wadami, o których mowa w art. 156 § 1 k.p.a.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podał w szczególności, że " zarzut, iż E. i I. S. występowali o przyznanie działki zamiennej nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie, gdyż w aktach archiwalnych brak takiego wniosku, a w aktach organu wojewódzkiego znajduje się pismo E. S., w którym jako załącznik (karta [...]) dołączona jest kopia pisma z dnia 24 lipca 1950 r. o przyznanie działki zamiennej, ale pismo to nie jest podpisane przez E. i I. S., a również nie ma na tej kopii pisma potwierdzenia, że takie pismo zostało gdziekolwiek złożone".
W skardze M. S. zarzuciła, że orzeczenie wywłaszczeniowe zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, czy też nawet bez podstawy prawnej, ponieważ w uzasadnieniu orzeczenia nie ma mowy o interesie obrony państwa, lecz wyłącznie o realizacji narodowych planów gospodarczych, i taka wada obciąża również orzeczenie odszkodowawcze, gdyż wywłaszczonemu przysługiwała nieruchomość zamienna, o którą bezskutecznie występował, przy czym oryginał stosownego pisma powinien znajdować się w aktach.
W odpowiedzi Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Organ nadzoru nie dostrzegł, że w aktach wywłaszczeniowych (k. [...]) jest oryginał pisma E. i I. S. z dnia 24 lipca 1950 r. o przyznanie nieruchomości zamiennej wraz z poparciem udzielanym przez przewodniczącego Prezydium Gminnej Rady Narodowej O., żądanie to zaś znajduje potwierdzenie również i w innych dokumentach (k. [...], k. [...], k. [...] na odwrocie).
Organ nadzoru, zatem nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący dostępnego w sprawie materiału dowodowego w odniesieniu do orzeczenia odszkodowawczego z dnia [...] lipca 1953 r.; stąd - uwzględniając skargę w tej części - orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c i art. 152 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast, jeżeli chodzi o orzeczenie wywłaszczeniowe z dnia [...] lipca 1953 r., wprawdzie skarżąca trafnie podnosi, że interes obrony Państwa - jako cel wywłaszczenia - wynika tylko z podstawy prawnej rozstrzygnięcia art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu wywłaszczeniowym, podczas gdy w uzasadnieniu jest mowa o realizacji narodowych planów gospodarczych, lecz uchybienie to nie stanowi rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a.; nie było więc podstawy do uwzględnienia skargi - stąd orzeczono o jej oddaleniu na mocy art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.