Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 16 grudnia 1999 r., I SA 1374/99

Sprawa

sprawy ze skargi Tomasza W. na decyzję Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 12 lipca 1999 r. (...) w przedmiocie odmowy przyjęcia na I rok studiów dziennych na Wydziale Prawa i Administracji w roku akademickim 1999/2000 - skargę oddala.

Teza

Uproszczona forma rozstrzygnięcia o przyjęciu lub odmowie przyjęcia na studia akademickie w I instancji /Wydział Komisji Rekrutacyjnej/ nie powinna być stosowana przy orzekaniu przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną, której rozstrzygnięcia mają charakter par excellence indywidualny /art. 104 Kpa/

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Skargą z dnia 28 lipca 1999 r. Tomasz W. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję rektora Uniwersytetu Warszawskiego o odmowie przyjęcia na I rok studiów na Wydziale Prawa i Administracji, wnosząc o jej uchylenie. Stwierdził, że uzyskał 73 na 91 punktów, nie został jednak przyjęty. Uważa, iż "Szereg pytań wykraczało znacząco poza program szkoły średniej". Do skargi dołączył pismo Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej z dnia 2 lipca 1999 r. (...), podpisane przez prorektora Uniwersytetu Warszawskiego i informujące go o podtrzymaniu decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej o odmowie przyjęcia w poczet studentów I roku studiów dziennych w roku akademickim 1999/2000.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej lub o jej oddalenie. Wniosek o odrzucenie uzasadnionio faktem, że Tomasz W. uzasadnia skargę materią merytoryczną pytań egzaminacyjnych, ta zaś jest sprawą naukową, a nie administracyjną i nie podlega zaskarżeniu. Przedmiotem zarzutu bowiem nie może być treść pytań egzaminacyjnych i ich odniesienie do programu nauczania szkoły średniej. Zgodnie z zasadami przyjęć na I rok studiów dziennych na Wydział Prawa i Administracji w roku akademickim 1999/2000 przewidziano dopuszczenie do egzaminów ustnych 900 osób o najwyższej punktacji z testu pisemnego oraz tych, które będą miały tyle punktów, co osoba dziewięćsetna. Tak ustalone minimum egzaminacyjne z testu wynosiło 81 punktów. Tomasz W. otrzymał 73 punkty, co oznaczało ocenę niedostateczną. Wraz z aktami sprawy Tomasza W. Uniwersytet Warszawski nadesłał uchwałę nr 212 Senatu tego Uniwersytetu z dnia 18 listopada 1998 r. w sprawie zasad i trybu przyjęć na I rok studiów w Uniwersytecie Warszawskim na rok akademicki 1999/2000 oraz protokół z posiedzenia Rady Wydziału Prawa i Administracji w dniu 23 listopada 1998 r., którego pkt 7 dotyczy uchwalenia zasad rekrutacji i limitów na rok 1999/2000, stanowiących załącznik do protokołu. Z tych zasad wynika, iż osoby, które nie zostały przyjęte na I rok studiów stacjonarnych mają możliwość ubiegania się o przyjęcie na studia wieczorowe, jeśli uzyskały co najmniej 50 punktów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Fakt, że argumentacja skargi na odmowę przyjęcia na I rok studiów akademickich zmierza do zakwestionowania pytań testu, nie czyni skargi - jako takiej - niedopuszczalną. W związku z tym wniosek o odrzucenie skargi był bezzasadny. Faktem natomiast jest to, że merytoryczna ocena prawidłowości i zasadności pytań testu egzaminacyjnego wykracza poza zakres właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, określony w art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Kolejną sprawą wymagającą omówienia w pierwszej kolejności jest strona formalna zaskarżonego aktu. Mimo, że akt odmowy przyjęcia na studia akademickie jest od wielu lat uznawany bez zastrzeżeń za indywidualny akt administracyjny, a więc powinien mieć formę właściwą dla takich aktów, w rozpoznawanej sprawie wystosowano zwykłe pismo "odpowiadając na odwołanie", zamiast formy przewidzianej w art. 107 Kpa w związku z art. 138 par. 1 Kpa. Można wprawdzie czynić pewne koncesje na rzecz uproszczenia formy rozstrzygnięcia o przyjęciu lub odmowie przyjęcia na studia akademickie w I instancji /Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej/, ze względu na zbiorowy charakter rozstrzygnięć, ta uproszczona forma jednak nie powinna być stosowana przy orzekaniu przez Uczelnianą Komisję Rekrutacyjną, której rozstrzygnięcia mają charakter par excellence indywidualny /art. 104 Kpa/. Formułując te uwagi pro futuro, Sąd uznał, że pismo prorektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 2 lipca 1999 r. (...), dołączone do skargi (...), spełniało minimum warunków wymaganych dla uznania pisma za akt administracyjny o charakterze decyzji, ponieważ zawierało określenie strony, oznaczenie i podpis organu uczelni oraz rozstrzygnięcie sprawy.

Uwzględniając powyższe rozważania, Sąd skargi nie uwzględnił, ponieważ nie jest kwestionowane, że Tomasz W. uzyskał z testu pisemnego 73 punkty, podczas gdy minimum uprawniające do dopuszczenia do egzaminu ustnego, będące wynikiem zastosowania uchwały Rady Wydziału Prawa i Administracji z dnia 23 listopada 1998 r., co do liczby osób dopuszczonych do egzaminów ustnych, wyniosło 81 punktów. Oznaczało to, że Tomasz W. nie zakwalifikował się do egzaminu ustnego, a zgodnie z zasadami przyjęć na I rok dziennych studiów prawniczych w roku akademickim 1999/2000, uchwalonymi przez Radę Wydziału w dniu 23 listopada 1998 r., podstawą przyjęcia na studia dzienne był zdany egzamin wstępny, składający się zarówno z testu pisemnego, jak i egzaminu ustnego. Tomasz W. nie zdał egzaminu pisemnego, nie został więc dopuszczony do egzaminu ustnego, co łącznie przesądziło o niespełnieniu przez niego warunków do przyjęcia na studia dzienne.

W tych okolicznościach Sąd nie uznał skargi za uzasadnioną i ją oddalił zgodnie z art. 27 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy z dnia 11 maja 1995 r.