Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 lutego 1992 r., I SA 1390/91

Sentencja

1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Porównując zadania w zakresie orzekania Prezydenta Warszawy wskazane w art. 14 ustawy z dnia 18 maja 1990 r. o ustroju samorządu miasta stołecznego Warszawy /Dz.U. nr 34 poz. 200/ i Kolegium Odwoławczego w art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ można stwierdzić, że są one takie same na obszarze ich miejscowej właściwości. Są to zatem organy równorzędne i brak jest podstawy prawnej do poddania kontroli decyzji Prezydenta Warszawy orzekającego w trybie nadzorczym w I instancji Kolegium Odwoławczemu.

Podstawą prawną takiej kontroli nie może być także przepis art. 15 Kpa.

Wprawdzie Kodeks postępowania administracyjnego przyjmuje w art. 15 Kpa zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, lecz od zasady tej są odstępstwa wyrażone w art. 127 par. 3 i 4 Kpa.

W myśl art. 127 par. 4 Kpa nie służy bowiem odwołanie do innego organu od decyzji wydanej przez Kolegium Odwoławcze w trybie nadzorczym w I instancji.

W tych odstępstwach od zasady wyrażonej w art. 15 Kpa mieszczą się także decyzje wydane przez Prezydenta Warszawy w trybie nadzoru w I instancji, od których nie służy odwołanie do innego organu, analogicznie do decyzji Kolegium Odwoławczego.