Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 16 grudnia 1985 r., I SA 1392/85

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej przekwaterowania do domu jednorodzinnego (...) i w tej części decyzję Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego (...).
2. oddala skargę w pozostałej części.

Uzasadnienie

Przy zbiegu uprawnień do lokalu osób określonych w art. 30 ust.1 i art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ pierwszeństwo do zrealizowania prawa posiada właściciel, ponieważ o tym bezpośrednio decyduje ustawa - art. 30 ust.

2. Natomiast w sytuacji o której jest mowa w art. 42 ust. 1 prawa lokalowego o przydziale opuszczonego lokalu decyduje organ.

Oczywiście gdy z mocy prawa organ winien pozostawić lokal właścicielowi, zbędne stają się rozważania dotyczące określenia "miary potrzeby" dzieci najemcy, które pozostały w lokalu.

Z tego powodu skargę w części dotyczącej odmowy przydziału omawianego lokalu na rzecz Mariana G. należało oddalić. Skoro osoba bliska najemcy zamieszkiwała z najemcą przez okres dłuższy niż 2 lata stosowanie instytucji przekwaterowania w ślad za najemcą w oparciu o ten przepis nie jest dopuszczalne.