Wyrok WSA w Warszawie z 30 września 2004 r., I SA 148/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 30 września 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej oddala skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędziowie WSA Daniela Kozłowska NSA Cezary Pryca
Inga Szcześniak protokolant

Uzasadnienie

I SA 148/03

Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 94 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity; Dz. U. z 2002 r. Nr. 7, poz. 58 z późń. zm.), § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr. 131, poz. 1469), § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji a dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. Nr. 131, poz. 1468), po rozpatrzeniu odwołania J. M. od decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. Komendanta Wojewódzkiej Policji w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan sprawy:

J. M. pełni służbę w Komendzie Powiatowej Policji w S. – funkcjonariuszem w służbie stałej został mianowany w dniu [...] maja 1983 r. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 1981 Komendanta Wojewódzkiego MO w B. przydzielono zainteresowanemu lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w miejscowości N. o powierzchni użytkowej [...] m2 i powierzchni mieszkalnej [...] m2. Przy przydziale lokalu uwzględniono żonę S. W dniu [...] maja 2001 r. J. M. wystąpił o przyznanie pomocy finansowej na budowę domu jednorodzinnego przy ul. [...] w miejscowości N., wykazując uprawnienia do czterech norm zaludnienia (wnioskodawca, żona S., syn M. – ur. [...] maja 1982 r., córka J. – ur. [...] stycznia 1986 r.).

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. Komendanta Powiatowego Policji w S. przyznano wnioskodawcy pomoc finansową na budowę wyżej wymienionego domu jednorodzinnego w kwocie [...] zł. Za podstawę ustalenia wysokości przyznanej pomocy przyjęto uprawnienia zainteresowanego do czterech norm zaludnienia oraz wysokość należytej kwoty na jedną przysługującą normę zaludnienia tj. 2.980 zł.

We wszczętym z urzędu postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z dnia [...] listopada 2002 r., nr. [...] stwierdził nieważność tej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.

Komendant Główny Policji rozpatrując sprawę w wyniku odwołania J. M. podniósł, co następuje;

Rażące naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy istnieje oczywista sprzeczność pomiędzy treścią przepisu, a rozstrzygnięciem objętym decyzją, poprzez proste ich zestawienie ze sobą. Oczywisty charakter naruszenia prawa jest warunkiem koniecznym, ale nie wystarczającym dla uznania naruszenia prawa za rażące.

Do stwierdzenia nieważności określonej decyzji w oparciu o art. 156 § 1 pkt. 2 kpa konieczne jest m.in. wskazanie, który z przepisów mających zastosowanie w sprawie został rażąco naruszony i dlaczego organ ocenił je jako rażące.

Na mocy art. 88 ust. 1 cytowanej we wstępie ustawy o Policji "policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.

Prawo to realizowane jest w formie rzeczowej – przez przydział lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej bądź finansowej – przez przekazanie środków finansowych na uzyskanie przez policjanta mieszkania we własnym zakresie.

W świetle art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.

Zgodnie z art. 95 ust. 1 pkt. 2 ustawy pragmatycznej lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej (a więc również pomocy finansowej) nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełnił służbę, lub miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy.

Bezsporny w niniejszej sprawie jest, że J. M. na podstawie decyzji administracyjnej nr [...], z dnia [...] września 1981 r. Komendanta Wojewódzkiego MO w B. otrzymał przydział lokalu nr [...] przy ul. [...] w miejscowości N., zgodnego z przysługującymi zainteresowanemu czterema normami zaludnienia.

Uwzględniając powyższe stwierdzono, że w świetle cytowanego wyżej art. 94 ust. 1 ustawy o Policji nie istniało uzasadnienie do przyznania skarżącemu pomocy finansowej, w związku z czym decyzja nr [...] z dnia [...] czerwca 2001 r. Komendanta Powiatowego Policji w S. o przyznaniu przedmiotowego świadczenia wydana została z rażącym naruszeniem tego przepisu.

Niezależnie od powyższego podniesiono, że błędnie organ pierwszej instancji uznał, iż wyżej wymieniona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. W dniu wydania przedmiotowego orzeczenia ([...] czerwca 2001 r.), obowiązywało zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. (M. P. Nr.76, poz. 709). Przepisy wyżej wymienionego rozporządzenia weszły w życie dopiero z dniem 1 grudnia 2001 r., zatem nie można było uznać, że decyzja o przyznaniu skarżącemu pomocy finansowej wydana została z rażącym naruszeniem przepisu, który w dacie jej wydania nie miał mocy obowiązującej.

J. M. wniósł od decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] skargę (zatytułowaną odwołanie) do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzając, że jego zdaniem decyzja Komendanta Powiatowego Policji w S. nr [...], z dnia [...] czerwca 2001 r. została wydana zgodnie z obowiązującym prawem i winna być utrzymana w mocy, domagał się rozpatrzenia jego odwołania zgodnie z obowiązującymi normami.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że obie instancje decyzje swoje motywowały tym, że skarżący już otrzymał lokal mieszkalny, a tym samym organa policji spełniły wobec niego obowiązek w zakresie przyznania lokalu, wobec czego pomoc finansowa mu się nie należy. Podniósł, że rozpatrując wyłącznie pod tym kątem zaistniałą w sprawie sytuację podzielić należy decyzję organów, pominięto jednak w orzeczeniach, że z chwilą otrzymania pomocy skarżący opróżnił i przekazał właściwym służbom przydzielony mu wcześniej lokal mieszkalny, który może być przyznany innemu policjantowi. Należy także brać pod uwagę fakt, że w chwili wystąpienia z wnioskiem o pomoc finansową, skarżący przepracował w organach policji dwadzieścia jeden lat i po odejściu ze służby zajmowałby jeszcze przez jakiś czas przyznany lokal, uniemożliwiając zamieszkanie w nim młodym funkcjonariuszom. Ponadto organy w uzasadnieniach decyzji błędnie powołały się na rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 października 2001 r., które nie obowiązywało w chwili wydania decyzji przez Komendanta Powiatowej Policji w S. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1271 ze zm.) z dniem1 stycznia 2004 r. stał się właściwy do rozpoznania sprawy zważył, co następuje;

Skarga jest nieuzasadniona.

Podkreślić należy, że sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej oraz orzekając w innych sprawach, do których przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270) mają zastosowanie z mocy ustaw szczególnych, stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 § 1 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.). Kontrola sądowa sprawowana w trybie przepisów tej ustawy obejmuje wyłącznie ocenę dotyczącą zgodności z przepisami prawa zaskarżonej decyzji, aktu lub czynności. Dlatego bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostać musiały podnoszone w skardze okoliczności dotyczące sytuacji mieszkaniowej i życiowej rodziny J. M., podobnie jak i fakt, że skarżący po otrzymaniu pomocy finansowej opróżnił i zwrócił przydzielony mu w dniu [...] września 1981 r. lokal mieszkalny.

W sprawie niniejszej nie zostało wykazane, by kwestionowane decyzje naruszały przepisy prawa materialnego lub procesowego w taki sposób, by zachodziły przesłanki do ich uchylenia, stwierdzenia nieważności lub stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a tylko wówczas możliwe byłoby uwzględnienie skargi.

Zaskarżona decyzja i decyzja pierwszoinstancyjna zostały wyczerpująco uzasadnione, organy przeprowadzając postępowanie nadzorcze właściwie zinterpretowały i zastosowały przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2002 r., Nr. 7, poz. 58 ze zm.) zawarte w rozdziale ósmym zatytułowanym "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" i nie naruszyły art. 156 § 1 pkt. 2 kpa, uznając, że decyzja Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia [...] czerwca 2001 r., nr [...] rażąco narusza wskazane w zaskarżonej decyzji przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.