Uzasadnienie
Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. orzeczeniem z dnia [...] lutego 1953 r. [...] orzekło o wywłaszczeniu na rzecz Państwa nieruchomości położonych pomiędzy ul. [...] i ul. [...] w H., w tym m.in. działki o powierzchni [...] m2 stanowiącej własność T. A. O stwierdzenie nieważności orzeczenia wywłaszczeniowego w tej części wystąpiła R. J., córka. i A. A., zarzucając, że wywłaszczona nieruchomość była wyłączną własnością jej matki, która w 1958 r. swoją nieruchomość, w tym część objętą orzeczeniem, darowała córkom.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 k.p.a. - postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 r. [...] zawiesił postępowanie nadzorcze, do czasu dostarczenia postanowieniu o nabyciu spadku po T. A., postanowieniem zaś z dnia [...] maja 2002 r. [...] utrzymał w mocy to postanowienie.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podał, że "skoro decyzja o wywłaszczeniu została skierowana do T. A., to stroną postępowania może być następca prawny po T. A. względnie osoba, która udowodni, że była właścicielem nieruchomości objętej decyzją wywłaszczeniową".
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podał ponadto, że "... skoro wnioskodawczyni nie przedstawiła dokumentów potwierdzających, iż przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność A. A., to brak jest podstaw do uznania, aby kwestionowane orzeczenie obejmowało własność A. A. lub R. J., w związku z powyższym do dalszego prowadzenia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie strona zobowiązana jest przedstawić postanowienie o nabyciu spadku po T. A.".
W skardze R. J. zarzuciła, że to jej matka A. A. była właścicielką nieruchomości o powierzchni [...] ha, którą aktem notarialnym z 1958 r. darowała córkom, w tym skarżącej część obejmującą m.in. działkę o powierzchni [...] m2 wywłaszczoną od ojca niemającego żadnej nieruchomości.
W odpowiedzi Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
I SA 1506/02
Jak stanowi art. 97§ 1 pkt 1 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie śmierci strony, zawiesza zaś dlatego, że - jak o tym mowa w art. 30 § 4 k.p.a. - w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni.
Z akt nie wynika, aby T. A. zmarł w toku postępowania nadzorczego, i powołany przepis nie znajdował zastosowania w sprawie.
Skarżąca bowiem nie chce wstąpić na miejsce T. A., lecz chce działać samodzielnie, jako odrębna a nawet przeciwna strona postępowania, gdyż zarzuca, że nie on był właścicielem wywłaszczonej nieruchomości tylko A. A., od której otrzymała nieruchomość darowizną z 1958 r.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i 152 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 97 § 2 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).