Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 listopada 1994 r., I SA 1541/93

Teza

1. Jakkolwiek ustawa z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ przewidziała w art. 2 ust. 3 administracyjnoprawny tryb potwierdzania nabycia tego prawa, nie może to zmienić faktu, że treść i sposób wykonywania prawa użytkowania wieczystego są w całości kształtowane przepisami prawa cywilnego.
2. Korzystanie przez przedsiębiorstwo państwowe z potwierdzonego decyzją wojewody prawa użytkowania wieczystego gruntu /art. 2 ust. 1 i 3 powyższej ustawy/ wyłącza możliwość przekazania tych gruntów w całości lub części gminie na zasadzie art. 14 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./.
3. Jeżeli organ reprezentujący Skarb Państwa ocenia, że przedsiębiorstwo państwowe podlegające komunalizacji nie wykorzystuje zgodnie z przeznaczeniem społeczno-gospodarczym gruntów, którymi włada na zasadzie prawa użytkowania wieczystego, powinien na drodze cywilnoprawnej doprowadzić do wyłączenia tych gruntów z użytkowania wieczystego i dopiero po ich przejęciu we władanie Skarbu Państwa może skorzystać z uprawnienia określonego w art. 14 omawianej ustawy komunalizacyjnej.