Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] lutego 1999 r. [...] orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u L. L., pielęgniarki zatrudnionej w Domu Pomocy Społecznej w B., choroby zawodowej – gruźlicy płuc, Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. zaś decyzją z dnia [...] kwietnia 1999 r. [...] utrzymał w mocy tę decyzję.
Główny Inspektor Sanitarny – działając na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. – postanowieniem z dnia [...] września 2001 r. [...] wznowił postępowanie zakończone decyzja Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 1999 r., po czym decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. [...] uchylił tę decyzję i stwierdził u L. L. chorobę zawodową, natomiast decyzją z dnia [...] maja 2003 r. [...] – po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek Domu Pomocy Społecznej w B. – utrzymał w mocy swą decyzję wznowieniową z dnia [...] lutego 2003 r.
Główny Inspektor Sanitarny podał, że swą właściwość w tej sprawie wywodzi z art. 31 a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.).
W skardze Dom Pomocy Społecznej zarzucił, że - przede wszystkim kwestionując przyczyny wznowienia - w świetle powołanego przepisu Główny Inspektor Sanitarny był obowiązany zawiadomić wojewódzkiego inspektora sanitarnego o podjęciu należących do niego czynności, czego jednak nie uczynił.
W odpowiedzi Główny Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wprawdzie w skardze nie podniesiono już zarzutu, że – jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy – Główny Inspektor Sanitarny nie był organem właściwym do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 1999 r., lecz właśnie to zagadnienie stanowi istotę sprawy.
Stosownie do art. 150 § 1 k.p.a., właściwym do wznowienia postępowania jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji, natomiast Główny Inspektor
I SA 1562/03
Sanitarny wywodzi swą właściwość z art. 31 a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Jakkolwiek art. 31 a powołanej ustawy, ze względu na szczególna wagę lub zawiłość sprawy, zezwala inspektorowi sanitarnemu wyższego stopnia podejmować wszelkie czynności należące do zakresu działania inspektora wyższego stopnia – czyniąc z inspektora sanitarnego wyższego stopnia organ pierwszej instancji - lecz tylko w postępowaniu zwyczajnym, gdyż właściwość organów w postępowaniu nadzwyczajnym – jak wznowienie, czy nieważność – określają wyłącznie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 152 i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.