Uzasadnienie
I SA 1579/03
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] maja 2003 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika I. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 kpa, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...].
W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan sprawy:
Decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r., nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 1980 r., nr [...] o przejściu na własność Skarbu Państwa nieruchomości położonej przy ul. [...].
Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika I. B. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r.
Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. wystąpił pełnomocnik I. B. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził, co następuje:
Zarówno z treści wniosku z dnia [...] grudnia 2002 r. (data wpływu [...] grudnia 2002 r.) o wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 1999 r., jak i z treści wniosku z dnia [...] lutego 2003 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. wynika, że w przekonaniu strony, w sprawie zachodzi przesłanka wznowienia wymieniona w art. 145 § 1 pkt 1 kpa, w którym wskazano, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe oraz przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 2 kpa, zgodnie z treścią którego wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została w wyniku przestępstwa.
W przekonaniu strony, organ orzekający oparł rozstrzygnięcie zawarte w decyzji z dnia [...] grudnia 1999 r. na znajdującym się w aktach sprawy dokumencie, którego treść, zdaniem wnioskodawcy nie jest zgodna ze stanem faktycznym. Żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. strona wywodzi z treści uzasadnienia tej decyzji, w której organ nadzoru powołał kwestionowany obecnie przez wnioskodawcę dokument.
Z akt sprawy wynika, że I. B. reprezentowana przez E. M. oraz radcę prawnego L. G., brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r., która została doręczona pełnomocnikom w dniu [...] grudnia 1999 r. oraz w dniu [...] stycznia 2000 r.
W konsekwencji powyższych ustaleń poza sporem jest fakt, że strona miała zarówno możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy, a w szczególności z treścią kwestionowanego dokumentu, jak również znała uzasadnienie decyzji, a zatem znała fakt powołania w decyzji organu nadzoru tego dokumentu.
Skoro zatem zgodnie z treścią art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a strona znała treść kwestionowanej decyzji najpóźniej w dacie jej doręczenia, to należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie strona przekroczyła termin jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienie.
Dodatkowo w związku z okolicznościami, jakie podnosi obecny pełnomocnik strony należy stwierdzić, że zapoznanie się przez pełnomocnika strony z decyzją doręczoną stronie przed datą udzielenia pełnomocnictwa nie może mieć wpływu na obliczenia zachowania terminu określonego w art. 148 § 1 kpa.
Mając powyższe na uwadze, a w szczególności przekroczenie przez stronę ustawowego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania, określonego w art. 148 § 1 kpa, stwierdzono, że decyzja Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2003 r. jest prawidłowa.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik I. B., który domagał się uchylenia decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzji tego organu z dnia [...] maja 2003 r., nr [...].
W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżone decyzje wychodzą z błędnego założenia, jakoby wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r. był oparty o okoliczność wynikającą z dokumentu, z którego treścią strona miała się możliwość zapoznać. Tymczasem dokument, na który powołują się decyzje Prezesa Urzędu nie znajdował się w aktach dostępnych stronom. Mimo poszukiwań w Urzędzie Miejskim w G. i Urzędzie Wojewódzkim w G. pełnomocnikowi nie udało się odnaleźć tego dokumentu, dlatego został wniesiony wniosek o wznowienie postępowania w instancji, która oparła rozstrzygnięcie na jego domniemanej treści. Podstawą wznowienia jest fakt braku w jakichkolwiek aktach nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] dokumentu stwierdzającego, że Miejski Zarząd Budynków Mieszkalnych L. zarządzał przedmiotową nieruchomością, a nie tylko polemika z jego niezgodnością z rzeczywistą treścią. Okoliczność ta została ujawniona przez pełnomocnika po uprawomocnieniu się decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Dokument, na który powołuje się jako na przesłankę faktyczną i formalno-prawną decyzja wywłaszczeniowa nie istnieje, jest to nowo ujawniona okoliczność – w terminie ustawowym dla wznowienia i w takich okolicznościach skarga jest uzasadniona.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który z dniem 1 stycznia 2004 r. na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnym i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stał się właściwy do rozpoznania sprawy zważył, co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie z powodów, które nie zostały podniesione przez stronę skarżącą.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 134 § 1 ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd jest obowiązany wziąć pod rozwagę z urzędu wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej.
Podnieść należy, że Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę (art. 133 § 1 powołanej ustawy). Dlatego podstawę oceny legalności wydanych w sprawie decyzji stanowi materiał dostępny sądowi w dacie orzekania. Materiał ten zawiera istotne braki. Zawartość akt administracyjnych uniemożliwiała dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem odmowy wznowienia postępowania.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nie przekazał Sądowi akt postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 1980 r., nr [...]. Brak też innych – poza kserokopią decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 1999 r., nr [...] materiałów z akt postępowania prowadzonego na wniosek pełnomocników I. B. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 1980 r. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] stycznia 2003 r. odwoływał się do dokumentów znajdujących się w tych aktach, m.in. dowodów doręczenia decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 1999 r., a informacje tam zawarte zadecydowały o rozstrzygnięciu sprawy niniejszej. W przedstawionej sytuacji Sąd nie mógł rozważyć zasadności kwestionowanej w skardze decyzji.
Dodatkowo podnieść należy, że w przekazanych Sądowi aktach nie zostało udokumentowane następstwo prawne I. B. po M. W., który to brak również należy uzupełnić.
Z powyższych względów uznać należało, że stwierdzone w sprawie naruszenie przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i uchylić obydwie zaskarżone decyzje na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W oparciu o art. 152 tej ustawy stwierdzono, że zaskarżona decyzja do czasu uprawomocnienia się wyroku nie podlega wykonaniu.