Tezy
Zgodnie z art. 47 pkt 1 ustawy z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy /Dz.U. nr 48 poz. 195/ stronami w toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych w miejsce Związku i dzielnic gmin stają się odpowiednio m.st. Warszawa lub właściwe gminy warszawskie stosownie do przepisów art. 36-38 i art. 44.
Oznacza to, iż w toczącym się przed Ministrem Szefem Urzędu Rady Ministrów postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej Wojewody Warszawskiego stroną była Gmina Warszawa Centrum, ponieważ na jej terenie znajdowała się sporna nieruchomość.
Skargę na decyzję Ministra Szefa Urzędu Rady Ministrów z 8 września 1994 r. mógł wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego właściwy organ tej Gminy to jest zgodnie z art. 19 cytowanej ustawy Prezydent m.st. Warszawy względnie upoważniony przez niego zastępca /art. 19 ust. 3/.
Nie mógł wnieść w imieniu Gminy Warszawa Centrum skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tę decyzję Przewodniczący Zarządu Dzielnicy Śródmieście w Gminie Warszawa Centrum, ponieważ nie pozwalał mu na to zakres pełnomocnictwa, jakiego do spraw komunalizacyjnych na terenie Dzielnicy Śródmieście udzielił mu Prezydent m.st. Warszawy.