Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 8 kwietnia 1998 r., I SA 1722/97

Sprawa

sprawy ze skargi Barbary S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (...) w przedmiocie sprzedaży lokalu - uchylił zaskarżone postanowienie.

Teza

Jeżeli zwrotne poświadczenie odbioru pisma, zawierające informacje o czynnościach doręczającego, nie zostało wypełnione, doręczenia nie można uważać za dokonane w trybie art. 44 Kpa.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia 28 lutego 1997 r. stwierdziło nieważność decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W. z dnia 27 lutego 1990 r., którą orzeczono o sprzedaży Barbarze S. lokalu nr 13 w domu nr 22 przy ul. J. w W. oraz o oddanie w użytkowanie wieczyste stosowanej części gruntu.

Decyzję wysłano stronie listem poleconym w dniu 10 marca 1997 r., który - dwukrotnie awizowany /11 i 18 marca/ - został zwrócony nadawcy 7 kwietnia 1997 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie".

Barbara S. 6 maja 1997 r. zwróciła się o wydanie decyzji, podając że była nieobecna w kraju.

Decyzję wysłano powtórnie i doręczono 19 maja 1997 r., Barbara S. zaś wnioskiem z dnia 26 maja 1997 r. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze - działając na podstawie art. 134 Kpa - postanowieniem z dnia 16 lipca 1997 r. stwierdziło, że wniosek jest niedopuszczalny, gdyż został wniesiony z uchybieniem terminu określonego w art. 129 par. 2 Kpa.

Kolegium podało, że Barbara S. nie zachowała terminu, który należy liczyć od chwili doręczenia pierwszej przesyłki, jakiej wprawdzie nie podjęła z powodu wyjazdu, lecz o zmianie adresu była obowiązana powiadomić organ prowadzący postępowanie.

Występując ze skargą Barbara S. zarzuciła, że nie zachowano przepisów o doręczeniu pism, gdyż na drzwiach mieszkania nie umieszczono odpowiedniego zawiadomienia.

W odpowiedzi Kolegium podtrzymało swoje stanowisko.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 44 Kpa, którego naruszenie zarzuca skarżąca, w razie niemożności właściwego lub zastępczego doręczenia pisma, określonego w art. 42 i art. 43 Kpa, pismo składa się w urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się na drzwiach mieszkania adresata i doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu.

Stosownie do par. 47 ust. 1 rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 15 marca 1996 r. w sprawie warunków korzystania z usług pocztowych o charakterze powszechnym /Dz.U. nr 40 poz. 173/, w wypadku przesyłek rejestrowanych, jaką jest list polecony, zawiadomienie o próbie doręczenia, wraz z odpowiednią informacją, pozostawia się w skrzynce do doręczenia korespondencji.

Zarazem rozporządzenie stanowi w par. 3 ust. 2, że szczególne zasady doręczania niektórych przesyłek listowych określają odrębne przepisy, przy doręczaniu pism organu administracji państwowej należy zatem zachować wymagania zawarte w Kodeksie postępowania administracyjnego i zawiadomienie o piśmie umieścić na drzwiach mieszkania.

Jest rzeczą oczywistą, że nie sposób już ustalić, gdzie umieszczono zawiadomienie dla skarżącej, jednak przede wszystkim nie można nawet ustalić, czy takie zawiadomienie w ogóle pozostawiono, gdyż zwrotne poświadczenie odbioru pisma adresowanego do skarżącej - zawierające informacje o czynnościach doręczającego - nie zostało wypełnione.

Natomiast, jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający, doręczenia nie można uważać za dokonane i nie można też uznać, że skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 3 i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.