Uzasadnienie
Uzasadnienie
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...], umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania Burmistrza Dzielnicy-Gminy W. od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 1993 r., wydanej w przedmiocie uwłaszczenia "H." SA w W. nieruchomością położoną w W. przy ul. [...].
Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że Wojewoda [...], działając na podstawie art. 2 ust. 1-3 i 9 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.), decyzją nr [...] z dnia [...].08.1993 r. stwierdził nabycie z dniem 5.12.1990 r. przez "H." SA w W. prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w W. przy ul. [...] o pow. 8124 m2 (działka nr [...]) oraz nieodpłatne nabycie własności budynków i urządzeń położonych na tym gruncie.
Od decyzji tej Zastępca Burmistrza Dzielnicy-Gminy W. złożył odwołanie.
Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy uznał, że przedmiotowa działka stanowiła w dniu 5.12.1990 r. własność Skarbu Państwa. Istniało także prawo zarządu na rzecz jednostki uwłaszczonej.
Prawo zarządu na rzecz wnioskodawcy zostało ustalone na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 1978 r. wydanej przez Kierownika Wydziału Terenów Urzędu Dzielnicowego W. Na mocy tej decyzji został przekazany w użytkowanie Przedsiębiorstwu [...] "E." (obecna nazwa przedsiębiorstwa - "H." S.A.) grunt o pow. 7.295 m2 położony w W. przy ul. [...]. Na podstawie decyzji nr [...] znak: [...] z dnia [...].07.1993 r. wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w W. powierzchnia w/w gruntu została zwiększona do pow. 8124 m2 zgodnie z odnowioną ewidencją gruntów.
W stosunku do powierzchni 7295 m2 istnieje ostateczna decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...].10.1994 r. odmawiająca komunalizacji
I SA 1726/02 nieruchomości z mocy prawa (w decyzji tej powyższy obszar oznaczono jako działka nr [...]).
W odwołaniu wskazano różnicę powierzchni, jednakże odwołujący się nie przedłożył żadnej decyzji stwierdzającej fakt komunalizacji w odniesieniu do tych 829 m2, a skoro w obiegu prawnym istnieje ww. decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w W. nr [...] z dnia [...].07.1993 r. wskazująca na nową powierzchnię, wskazywałoby to na fakt, iż powierzchnia określona w cyt. decyzji z dnia [...].12.1978 r. była określona błędnie.
Skoro gmina nie posiada prawa własności przedmiotowej nieruchomości, należy uznać, że Zastępca Burmistrza Dzielnicy-Gminy W. nie posiadał legitymacji prawnej do wniesienia odwołania. Orzeczono zatem jak w sentencji.
W skardze na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...].06.2002 r. Prezydent W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...].08.1993 r. W uzasadnieniu skargi powołano się na "szczególny przywilej komunalizcyjny" przysługujący skarżącemu z mocy prawa na zasadzie art. 5 ustawy z 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.). Nie bez znaczenia w ocenie skarżącego jest okoliczność, że przywilej gminy jest wcześniejszej daty bo na dzień 27.05.1990 r. Z tego skarżący wywodzi, że jest stroną zaskarżonego postępowania, gdyż ma oczywisty interes prawny wynikający z ustawy komunalizacyjnej.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 19.07.2002 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, które wpłynęły przed 01.01.2004 r. a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
I SA 1726/02
W rozpoznawanej sprawie skarga jest bezzasadna gdyż zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji są zgodne z prawem.
Prawidłowo organ odwoławczy uznał, że skarżący nie ma przymiotu strony w postępowaniu uwłaszczeniowym, prowadzonym w trybie przepisów ustawy z dnia 29.09.1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) i dlatego umorzył postępowanie odwoławcze. Jest bowiem bezsporne, że skarżący nie posiada tytułu prawnego potwierdzającego jego prawa do uwłaszczonej nieruchomości, bądź też jej części o pow. 829 m2. Sam "przywilej komunalizacyjny", na który skarżący się powołuje, nie jest wystarczający do uznania jego interesu prawnego do bycia uczestnikiem postępowania uwłaszczeniowego. Ponieważ skarżący, jak to zasadnie uznał organ odwoławczy, nie ma przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa to postępowanie odwoławcze, wszczęte na skutek wniesionego przez niego odwołania należało umorzyć, co zostało orzeczone zaskarżoną decyzją.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku