Uzasadnienie
W dniu 4 sierpnia 2003 r. "B." sp. z o. o. w W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2003 r., nr [...] w przedmiocie ustanowienia trwałego zarządu nieruchomości.
Pismem z dnia 20 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał prezesa tejże spółki do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do podpisania i wniesienia przez niego skargi do sądu w imieniu strony skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 25 października 2004 r. Termin na dokonanie wskazanej wyżej czynności upłynął w dniu 1 listopada 2004 r.
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo 0 postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 w związku z art. 31 §.1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli skarżący w terminie wyznaczonym przez sąd nie uzupełnił braku w zakresie zdolności procesowej (braku w zakresie reprezentacji). Według art. 85 tej ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Z akt sprawy wynika, że organ osoby prawnej, w zakreślonym przez Sąd terminie, tj. do dnia 1 listopada 2004 r. nie wykazał dokumentem umocowania do działania w niniejszym postępowaniu w imieniu strony, albowiem złożenie tego dokumentu po terminie, tj, w dniu 3 listopada 2004 r, nie rodzi skutków prawnych, jakie wskazana wyżej ustawa procesowa wiąże z dokonaniem tej czynności, w wyznaczonym przez Sąd terminie.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 w związku z art. 31 § 1 i 3 powołanej wyżej ustawy orzekł, jak w sentencji.