Uzasadnienie
Kierownik Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego decyzją z dnia 6 lutego 1989 r., wydaną na podstawie art. 4 ust. 1, art. 38 ust. 2, art. 40, art. 44, art. 45 ust. 1, art. 46, art. 47 ust. 1 i art. 87 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomościami /Dz.U. nr 22 poz. 99 ze zm./ i przepisów rozporządzeń wykonawczych Rady Ministrów z dnia 16 września 1989 r. - Dz.U. nr 47 poz. 240 i 241/, przekazał w zarząd Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej "Prasa-Książka-Ruch" Centrala Handlowa, grunt położony w przy ul. K., oznaczony jako działka o pow. 843 m2 w obrębie 5, ustalił cenę nieruchomości, pierwszą opłatę i opłaty roczne.
Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o likwidacji Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej "Prasa-Książka-Ruch" /Dz.U. nr 24 poz. 125/ Spółdzielnia weszła w stan likwidacji, a uprawnienia jej organów statutowych wykonywała komisja likwidacyjna /art. 1 i 3 ust. 4 ustawy/. W myśl art. 4 ust. 1 powołanej ustawy Komisja zobowiązana została do sporządzenia m.in. planu zagospodarowania majątku Spółdzielni, w tym zakładów i innych wyodrębnionych jednostek organizacyjnych lub ich części. Do zatwierdzenia tego planu upoważniona została Rada Ministrów, która wykonując delegację ustawową wydała w tej sprawie uchwałę Nr 172 z 29 października 1990 r. /M.P. nr 3 poz. 13/.
Uchwała ta w części dotyczącej pionu kolportażowo-handlowego w pkt V stanowiła w odniesieniu do 18 przedsiębiorstw upowszechniania prasy i książki, Centrali Kolportażu Prasy i Wydawnictw wraz z Centralnym Kolportażem Wojskowym, Centralą Handlową oraz Agencją Klubów Międzynarodowej Prasy i Książki - przejęcie przez Skarb Państwa w celu przekształcenia w spółkę akcyjną Skarbu Państwa Ruch S.A.
Pismami z dnia 26 kwietnia 1991 r., 8 maja 1991 r., 23 maja 1991 r. i 11 czerwca 1991 r. Przewodniczący Komisji Likwidacyjnej RSW "Prasa-Książka-Ruch" wystąpił do Kierownika Urzędu Rejonowego o wygaszenie zarządu na nieruchomości gruntowej i położonym na niej budynku przy ul. K., gdyż stała się zbędna dla RSW.
Kierownik Urzędu Rejonowego decyzją z dnia 18 czerwca 1991 r., wydaną na podstawie art. 36 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ wygasił prawo zarządu RSW "Prasa-Książka-Ruch" do zabudowanej nieruchomości Skarbu Państwa, o pow. 843 m2, położonej w W. przy ul. K. i ustalił termin sporządzenia protokołu zdawczo-odbiorczego w okresie 3 miesięcy od dnia, kiedy decyzja stała się ostateczna. Decyzja ta nie została zaskarżona i stała się ostateczna.
W dniu 8 czerwca 1993 r. Spółka Akcyjna "Ruch" wystąpiła z wnioskiem do Wojewody o stwierdzenie nieważności decyzji z 18 czerwca 1991 r. z powołaniem się na przesłankę z art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa oraz złożony wniosek o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości.
Wojewoda decyzją z dnia 17 listopada 1995 r. /wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy/ odmówił stwierdzenia nieważności decyzji wygaszającej zarząd. W uzasadnieniu powołał się na to, iż wskazana we wniosku przesłanka z art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa nie zachodzi. Stosownie do tego przepisu stwierdza się nieważność decyzji w sytuacji, gdy dotyczy ona sprawy rozstrzygniętej już poprzednią decyzją organu. Z akt sprawy jednoznacznie zaś wynika, że w sprawie wygaśnięcia użytkowania sprawowanego przez RSW "Prasa-Książka-Ruch" w odniesieniu do nieruchomości przy ul. K. wydana była tylko decyzja z 18 czerwca 1991 r.
Odwołanie od tej decyzji wniosła Spółka Akcyjna "Ruch" zarzucając, iż organ nadzorczy nie ustosunkował się do zarzutu wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa, co strona podnosiła we wcześniejszych pismach, a do czego organ zobowiązany był odnieść się również na podstawie art. 7 Kpa. Decyzja zawiera błędy formalne, bez powołania podstawy z art. 158 par. 1 Kpa.
Zdaniem odwołującego się utworzone zarządzeniem z dnia 29.04.1991 r. Ministra Przemysłu i Handlu Przedsiębiorstwo Kolportażowo-Handlowe "Ruch", zarządzeniem z 20.01.1992 r. zmieniającym, zostało wyposażone nieodpłatnie w nieruchomości zgodnie z załącznikiem Nr 3 w ten sposób, że grunty są oddane w użytkowanie wieczyste, a budynki na własność.
W załączniku tym wskazano m.in. nieruchomość przy ul. K. Zdaniem strony skarżącej członkowie Komisji przekroczyli swoje uprawnienia, występując o wygaszenie zarządu, gdyż ustawa nie dawała im prawa decydowania o przeznaczeniu składników majątku spółdzielni, a jedynie do przedstawienia planu jego zagospodarowania. Postanowienia władcze zastrzeżono dla Rady Ministrów, a ta w dacie kierowania wniosków podjęła decyzję o zagospodarowaniu majątku, a Minister Przemysłu i Handlu utworzył już przedsiębiorstwo PKH "Ruch".
Wydanie decyzji na podstawie sprzecznego w prawem oświadczenia członków Komisji Likwidacyjnej stanowiło rażące naruszenie prawa /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa/. Decyzja Kierownika została skierowana do nieistniejącego w dacie jej wydania podmiotu, gdyż 2 miesiące wcześniej zostało utworzone przedsiębiorstwo, wyposażone w nieruchomości. Naruszenie prawa odpowiada - zdaniem strony skarżącej - przesłance z art. 156 par. 1 pkt 4 Kpa.
Nadto Kierownik - z uwagi na brzmienie art. 4 ustawy o likwidacji spółdzielni - nie był upoważniony do podejmowania decyzji dotyczących majątku spółdzielni z uwagi na zastrzeżenie tych kompetencji Radzie Ministrów, z czym skarżący wiąże występowanie przesłanki z art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa.
Zgodnie z uchwałą III CZP 17/95 z dnia 27 lutego 1995 r. Sądu Najwyższego i stanowiskiem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa, Kierownik Urzędu Rejonowego winien zawrzeć umowę w formie aktu notarialnego o przekazaniu praw do nieruchomości, a nie wygaszać zarząd. W konsekwencji SA "Ruch" zarzuca decyzji Kierownika z 18.06.1991 r. naruszenie art. 156 par. 1 pkt 1, 2 i 4 Kpa domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody.
Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa decyzją z dnia 19 listopada 1996 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ naczelny stwierdził, iż postępowanie przed organem pierwszej instancji przeprowadzone zostało zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Prawo użytkowania nieruchomości, będącej własnością Skarbu Państwa, wygasa w momencie likwidacji jednostki organizacyjnej, która z tego prawa korzystała.
Użytkowanie jest niezbywalne /art. 254 Kc/.
Nowo powstałe przedsiębiorstwo wystąpić mogło z wnioskiem do odpowiedniego organu o prawo użytkowania tej nieruchomości, bądź o jej nabycie. Powoływanie się na art. 2c ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ nie jest zasadne, gdyż przepis ten zaczął obowiązywać od 23.12.1992 r., a więc już po likwidacji spółdzielni.
Zatem spółdzielnia nie nabyła tej nieruchomości w użytkowanie wieczyste, skoro użytkowała mienie stanowiące własność Skarbu Państwa do momentu likwidacji.
Skargę na powyższą decyzję wniosła Spółka Akcyjna "Ruch" zarzucając, iż w zaskarżonej decyzji nie usunięto stwierdzonych uprzednio nieprawidłowości. Organ naczelny nie ustosunkował się do zarzutu skarżącej dotyczącego rażącego naruszenia prawa, tj. przepisów ustawy z 22.03.1990 r. o likwidacji RSW "Prasa-Książka-Ruch", zarówno co do braku uprawnienia Przewodniczącego Komisji Likwidacyjnej do zrzeczenia się nieruchomości, jak i uprawnień Kierownika Urzędu Rejonowego do wygaszenia prawa użytkowania nieruchomości. Powoływanie się na likwidację Spółdzielni nie jest trafne, skoro zgodnie z art. 126 Prawa spółdzielczego Spółdzielnia jest likwidowana po ukończeniu postępowania likwidacyjnego i wykreśleniu z rejestru.
Pojęcie "likwidacja" i postawienie w stan likwidacji nie są tożsame. Otwarcie likwidacji spółdzielni nie ma wpływu na posiadane przez nią prawa majątkowe i niemajątkowe. Postawienie w stan likwidacji RSW nie mogło stanowić samodzielnej podstawy do wygaszenia prawa użytkowania nieruchomości przy ul. K. Jeżeli organ odwoławczy nie podtrzyma poglądu organu I instancji co do przyczyn wygaszenia prawa użytkowania, to można domniemywać, iż podzielił stanowisko skarżącego. Interpretacja decyzji z 18.06.1991 r. dokonana przez organ II instancji jest niezgodna z prawem, co prowadzi do wniosku, że wygaszenie użytkowania nastąpiło bez podstawy prawnej. Skarżąca Spółka podtrzymuje stanowisko o nabycie przez RSW "Prasa-Książka-Ruch", jako użytkownika nieruchomości w dniu 5 grudnia 1990 r., roszczenie o ustanowienie prawa wieczystego użytkowania i przekazanie tego roszczenia wraz z wszelkimi innymi prawami dotyczącymi pionu kolportażowo-handlowego Spółce Akcyjnej "Ruch".
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie, a odnosząc się do postawionych zarzutów uznał je za niezasadne.
Przedstawiając przebieg przekształcenia RSW "Prasa-Książka-Ruch" i oceniając dyspozycje zawarte w uchwale Nr 172 Rady Ministrów oraz zarządzenia Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 29 kwietnia 1991 r. i 20 stycznia 1992 r. organ ocenił, iż przepisy te są zgodne z art. 46 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych.
Przepisy tej ustawy nie stanowią, w jakiej formie prawnej organ założycielski wyposaża nowo utworzone przedsiębiorstwo w prawa do nieruchomości, tzn. w prawo użytkowania wieczystego gruntów oraz prawo własności budynków, nie daje też Ministrowi Przemysłu i Handlu żadnej delegacji w tym zakresie. Nie można zatem twierdzić, że zapadła jakakolwiek decyzja zmieniająca sytuację prawną nieruchomości położonej w W. przy ul. K., stanowiącej własność Skarbu Państwa i będącej w gestii Kierownika Urzędu Rejonowego. Wygaszając prawo zarządu Kierownik nie naruszył przepisu art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa.
Organ powołuje się dodatkowo na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 1995 r. III CZP 17/95, odnoszącą się do nieco odmiennej sytuacji, lecz wyjaśniającą, iż w przypadku podziału przedsiębiorstwa przeniesienie własności budynków i prawa użytkowania wieczystego gruntu na rzecz nowo powstałych przedsiębiorstw następuje w formie aktu notarialnego.
W świetle powyższego podjęte decyzje /z 17.11.1995 r. organu wojewódzkiego i z 19.11.1996 r. Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa/, odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego, należało uznać za słuszne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga "Ruch" SA nie mogła zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja ostateczna oraz utrzymana przez nią w mocy decyzja Wojewody nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym konieczność ich uchylenia.
Organy prawidłowo oceniły w przeprowadzonym na wniosek skarżącej Spółki postępowaniu nadzorczym, iż nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 156 par. 1 Kpa, uzasadniających stwierdzenie nieważności decyzji i stanowisko to odpowiednio uzasadniły.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, z uwagi na pozycję i uprawnienia Spółki Akcyjnej "Ruch", utworzonej z przekształcenia Przedsiębiorstwa Kolportażowo-Handlowego "Ruch" /powołanego z dniem 1 maja 1991 r./, w ogóle nie powinno dojść do wszczęcia na jej wniosek postępowania nadzorczego w odniesieniu do decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 18 czerwca 1991 r., wygaszającej zarząd. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w myśl art. 157 par. 2 Kpa wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.
Jeśli nie zachodził przypadek wszczęcia postępowania z urzędu, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie, to organ mógł wszcząć postępowanie tylko na wniosek strony.
Stroną postępowania zgodnie z art. 28 Kpa jest ten, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Stroną postępowania nadzorczego jest podmiot posiadający uprawnienie materialnoprawne w postępowaniu zwykłym, lecz także i podmiot, który wykaże, że jego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji. Chodzi tu - rzecz oczywista - o skutki w sferze administracyjnoprawnej, nie zaś o jakiekolwiek skutki stwierdzenia nieważności decyzji.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, iż w sprawie o wygaszenie zarządu, ustanowionego decyzja z dnia 6 lutego 1989 r. o oddaniu w zarząd spornego gruntu na rzecz RSW "Prasa-Książka-Ruch", strona była Komisja likwidacyjna RSW powołana w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o likwidacji Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej "Prasa-Książka-Ruch" /Dz.U. nr 21 poz. 125 ze zm./. Komisja ta na podstawie upoważnienia zawartego w art. 3 ust. 4 powołanej ustawy wykonuje uprawnienia i obowiązki organów statutowych. Sytuacja taka odnosi się do całego okresu stanu likwidacji, tj. aż do wykreślenia Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej z rejestru.
Komisja ta, wykonując ustawowe zadania, była więc uprawniona do występowania z wnioskami z dnia 26 kwietnia, 8 maja, 23 maja i 11 czerwca 1991 r. o wygaszenie zarządu.
Wprawdzie - zdaniem Sądu - samo ustanowienie zarządu decyzją z 6.02.1989 r. nastąpiło z naruszeniem art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 22 poz. 99 ze zm./, przewidujących prawo zarządu tylko dla państwowych jednostek organizacyjnych, zaś RSW była Spółdzielnią, to jednakże w postępowaniu o wygaszenie tego zarządu kwestia ta nie miała istotnego znaczenia wobec zaistnienia przesłanek z art. 35 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami (...) /według tekstu jednolitego Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127/ i obowiązku nałożonego na zarządcę w art. 36 powołanej ustawy.
Nie wchodząc w kwestie materialnoprawne Sąd stwierdza, że w postępowaniu o wygaszenie zarządu, prowadzonym przez Kierownika Urzędu Rejonowego, podmiotem uprawnionym do występowania jako strona była tylko Komisja likwidacyjna RSW "Prasa-Książka-Ruch", uznająca sporny teren jako zbędny dla potrzeb likwidowanej Spółdzielni.
Należy przy tym zauważyć, iż prawo zarządu jest w zasadzie prawem niezbywalnym i nie było możliwe ustanowienie go w inny sposób, jak tylko w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez rejonowy organ rządowej administracji ogólnej lub na podstawie umowy zawartej za zezwoleniem tego organu, umowy o przekazaniu między państwowymi jednostkami organizacyjnymi nie posiadającymi osobowości prawnej albo umowy zawartej przez te jednostki /art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości/.
Ponieważ dwa ostatnie przypadki nie mogą mieć zastosowania w niniejszej sprawie, to - z zastrzeżeniami, o których była mowa wyżej, można rozważać tylko pierwszą z form wskazanych w art. 33 ust. 2 ustawy. Tylko więc w drodze decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego mogło powstać prawo podmiotowe na rzecz "Ruch" Spółki Akcyjnej. Utworzone zarządzeniem Ministra Przemysłu i Handlu Przedsiębiorstwo Kolportażowo-Handlowe "Ruch", mimo formuły zawartej w znowelizowanym zarządzeniem w przepisie par. 2 ust. 2 pkt 7, iż "nowo utworzone przedsiębiorstwo wyposaża się nieodpłatnie w nieruchomości w ten sposób, że grunty są oddane w użytkowanie wieczyste a budynki na własność przedsiębiorstwa", nie nabyło żadnych praw do nieruchomości przy ul. K. Ustawa z dnia 22 marca 1990 r. o likwidacji RSW nie zawiera w tym względzie żadnych przepisów, ustanawiających następstwo prawne tworzonych jednostek. Ustawa ta w art. 4 ust. 1 przewidziała uprawnienie dla komisji likwidacyjnej sporządzenia planu zagospodarowania majątku Spółdzielni, który to plan zatwierdziła Rada Ministrów uchwałą Nr 172 z dnia 29 października 1990 r. /M.P nr 3 poz. 13/.
Zgodnie z tym planem pion kolportażowo-handlowy /pkt V/ przewidziany został do przejęcia przez Skarb Państwa w celu przekształcenia w spółkę akcyjną Skarbu Państwa "Ruch SA".
Utworzenie przedsiębiorstwa państwowego, a następnie przekształcenie go w spółkę akcyjną należy uznać za mające oparcie w przepisach prawa, skoro ustawodawca przewidział taki tryb przekształcenia. Tworząc jednakże nowe przedsiębiorstwo Minister Przemysłu i Handlu nie miał żadnych podstaw prawnych do orzekania o prawach do nieruchomości gruntowych. Gospodarka gruntami nie należy do Ministra Przemysłu i Handlu, a akt erekcyjny przedsiębiorstwa nie może być równoznaczny z oddaniem w zarząd nieruchomości gruntowej.
Pogląd ten wyrażony w "Komentarzu do ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości" autorstwa Edwarda Drozda i Zygmunta Truszkiewicza /Kraków 1995, str. 175/ podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę.
W tej sytuacji, skoro akt erekcyjny nie może zastąpić decyzji, to powstałej Spółki Akcyjnej "Ruch" w tym zakresie nie można uznać za następcę prawnego likwidowanej Spółdzielni. Innymi słowy, przysługujące likwidowanej Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej "Prasa-Książka-Ruch" prawo zarządu do nieruchomości nie przekształciło się na mocy zarządzeń Ministra Przemysłu i Handlu w prawo użytkowania wieczystego gruntu i własność budynków.
Ustawa z 22 marca 1990 r. o likwidacji RSW nie zawierała w tym względzie żadnych postanowień, co oznacza, że w zakresie gospodarki gruntami pozostawała w mocy dotychczasowa właściwość organów administracji rządowej.
Istniejące uregulowania prawne honorowała post factum zawarta w dniu 14 października 1991 r. umowa pomiędzy Komisją likwidacyjną RSW a przedstawicielem Ministra Przemysłu i Handlu. W par. 7 tej umowy przewidziano, iż ilekroć z mocy prawa, umowy lub zwyczaju dla skutecznego przejęcia wymagana jest zgoda wierzyciela, zgoda organu administracji państwowej lub organu samorządu, zmiana decyzji administracyjnej, wygaszenie prawa strony przekazującej i ustanowienie w to miejsce prawa strony przejmującej z odpowiednim wnioskiem wystąpi strona przejmująca, a strona przekazująca nie będzie uchylać się od niezbędnego współdziałania. Dodać należy, iż jeszcze przed zawarciem tej umowy nowo utworzone Przedsiębiorstwo Kolportażowo-Handlowe w dniu 12 września 1991 r. wystąpiło do Kierownika Urzędu Rejonowego z wnioskiem o wygaszenie praw RSW i ustanowienie prawa użytkowania wieczystego dla Przedsiębiorstwa.
Wprawdzie w tym czasie prawo zarządu zostało już wygaszone, lecz podjęte wówczas działania świadczą o prawidłowym rozumieniu uprawnień przysługujących utworzonemu Przedsiębiorstwu.
W przedstawionej sytuacji Spółka Akcyjna "Ruch" nie może być uznana za następcę prawnego RSW "Prasa-Książka-Ruch" w zakresie przysługującego jej prawa zarządu do gruntu przy ul. K. Gdyby organ nadzoru prawidłowo ocenił pozycję prawną Spółki, to wówczas jej wniosek z 8 czerwca 1993 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z 18.06.1991 r. winien być załatwiony przez wydanie decyzji opartej na przepisie art. 157 par. 3 Kpa, czyli odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Decyzję Wojewody z 25 czerwca 1993 r., zawierającą - odmienną od wyżej przedstawionego stanowiska - ocenę, należałoby w takim razie uznać za prawidłową, lecz tylko w zakresie treści rozstrzygnięcia.
Jeśli jednak wskutek poglądu wyrażonego przez organ odwoławczy w decyzji z 17 lutego 1995 r. nastąpiło wszczęcie postępowania, to odmowa stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego jest zgodna z prawem.
W odniesieniu do zarzutu skargi powołującego się na następstwo po RSW "Prasa-Książka-Ruch" w zakresie praw nabytych z dniem 5 grudnia 1990 r. Sąd zagadnienia te pozostawił poza swymi rozważaniami, gdyż ustawa z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./ w odniesieniu do spółdzielni przewidziała dla dochodzenia roszczeń z tego tytułu tryb cywilnoprawny, zatem nie mający znaczenia dla oceny interesu prawnego powstałej Spółki w postępowaniu administracyjnym.
Skarga "Ruch" Spółki Akcyjnej, legitymowanej do wniesienia skargi na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ podlegała oddaleniu w oparciu o przepis art. 27 ust. 1 powołanej wyżej ustawy.