Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 11 lutego 1998 r., I SA 1772/97

Sentencja

skargę oddala w przedmiocie ustalenia czynników podwyższających i obniżających stawki bazowe czynszu regulowanego.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na rozprawie sądowej skarżący wyjaśnił, że zaskarżona przez niego uchwała Rady Miejskiej z dnia 12 sierpnia 1997 r. naruszyła jego interes prawny, wskutek zaniechania przez Radę obowiązku wynikającego z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509 ze zm., zróżnicowania stawki bazowej za lokale znajdujące się pomiędzy pierwszą a czwartą kondygnacją budynku. Skarżący uważa, że zajmując lokal na 4 piętrze winien mieć obniżoną stawkę bazową w stosunku do najemców lokali niżej położonych. Stanowisko skarżącego nie jest zasadne. Przepis art. 26 ust. 1 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, jak trafnie zauważyła Rada Miejska podaje przykładowo czynniki wpływające na podwyższenie i obniżenie wartości użytkowej lokalu. Rada może przyjąć nieco inne niż wymienione w powyższym przepisie czynniki wpływające na podwyższenie lub obniżenie wartości użytkowej lokalu, przy uwzględnieniu warunków lokalowych występujących na jej terenie. Z powołanego przepisu nie wynika obowiązek Rady obniżenia stawki bazowej za lokal położony na 4-tej kondygnacji.

Większość czynników wpływających na obniżenie lub podwyższenie wartości użytkowej lokalu, wymienionych w art. 26 ust. 1 jest uwzględniona w zaskarżonej uchwale.

W tym stanie rzeczy sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w zaskarżonej uchwale, wobec czego skargę należało oddalić na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.