Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 maja 1998 r., I SA 1843/97

Teza

Przepis art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ nie ma zastosowania, jeżeli stronami postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym /skarżącym i organem, który wydał zaskarżony akt/ są organy administracji reprezentujące Skarb Państwa.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję.

Uzasadnienie

Orzeczeniem wydanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego /Dz.U. 1996 nr 143 poz. 661/, Społeczna Komisja Rewindykacyjna, działając na wniosek Komisji Zakładowej Solidarności zobowiązała:

1/ Międzyzakładowy Związek Zawodowy Pracowników Ochrony Zdrowia (...) do zapłacenia wnioskodawcy złotych 66 z ustawowymi odsetkami;

2/ Wojewodę K. do wypłacenie wnioskodawcy złotych 21.456 z ustawowymi odsetkami.

Wojewoda K. zakwestionował to orzeczenie. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewoda K. wnosi o uchylenie lub stwierdzenie nieważności punktu II orzeczenia w zakresie obciążenia Wojewody zwrotem kwoty 21.456 z oraz zasądzenie od społecznej Komisji Rewindykacyjnej na rzecz Wojewody K. kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz wstrzymania orzeczenia w części zaskarżonej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga jest uzasadniona, choć nie wszystkie jej wywody Sąd uznał za trafne. Przede wszystkim błędnie jest interpretowana właściwość wojewody do regulowania zobowiązań Skarbu Państwa, wynikających z orzeczeń społecznej Komisji Rewindykacyjnej. Pod tym względem ustawa z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie utraconego majątku przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego nie pozostawia żadnych wątpliwości, że w imieniu Skarbu Państwa "występują wojewodowie właściwi ze względu na siedzibę organizacji uprawnionej do uzyskania zwrotu majątku lub środków finansowych" w sprawach, o których mowa w ust. 4 i 5 art.

31. Błędny jest także wniosek o zasądzenie od Społecznej Komisji Rewindykacyjnej na rzecz Wojewody K. kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jakkolwiek ta Komisja pełni funkcję organu administracji publicznej, a na zasadzie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Sąd ma obowiązek orzec zwrot kosztów na rzecz skarżącego od organu, który wydał zaskarżony akt, jeśli sąd uwzględnia skargę, to jednak Wojewoda K. w sprawie reprezentuje Skarb Państwa i był zwolniony z obowiązku uiszczenia opłat sądowych /art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm. w związku z art. 59 wyżej cytowanej ustawy o NSA/. W postępowaniu sądowoadministracyjnym rozliczenia kosztów postępowania nie dokonuje się między stronami sporu /jak w postępowaniu cywilnym/, lecz między stroną skarżącą a Skarbem Państwa, reprezentowanym przez organ orzekający /wyrok NSA z dnia 25 października 1983 r. I SA 886/83, niepubl./. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest także podmiot reprezentujący Skarb Państwa, zwrot kosztów byłby zasądzony od Skarbu Państwa na rzecz Skarbu Państwa. Należy stwierdzić, że art. 55 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy o NSA nie ma zastosowania, jeżeli stronami postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym /skarżącym i organem, który wydał zaskarżony akt/ są organy administracji reprezentujące Skarb Państwa.